"شب بخیر ارواح و مت دیلون"

هیچوقت جمله‌ای که توش اینو میخواستم به دست شما نخواهد رسید😂

جهان من به اندازه جنگجویی که در سرش تنها فکر جاودانگی خاک و عشق وطن می‌پروراند، کوچک است. جهان من همانقدر است که قطره‌های سرخ جاری بر خاک هستند. جهان من همانقدر کوچک است که سقف آرزوهای یک کودک یتیم شده کوچک است...

گویند جهان با دو دست شروع شد، دستی که می‌نوشت و دستی که می‌کِشید. دستی که سرنوشت‌ها را بر سنگ حک می‌کرد و افکار را در سر جای می‌نهاد، و دستی که چهره معشوق را بر قلب عاشق خطاطی می‌کرد.

نمی‌دانم ناگهان چه شد، به خود که آمدم دیدم از شدت درد بر روی شانه‌ها و رنج ناگفته در گلویم دست به قلم شده‌ام و پرِ زندگی به قطره قطره جوهر وجود می‌زنم. نمی‌دانم چه شد، فقط آنکه من ماندم و قلم و تمام کلماتی که در طول تاریخ ساخته شده‌اند.

اگر شبی در گوش تو نغمه عشق نخواندم بدان زندگی لب‌هایم را بریکدیگر دوخته است.