یه کانال بود به اسم پادزهر حتی یادم نمیاد برای چه سالی بود این پست از اونجاست و انگار تو گذشته، از خاطرات و اعماق قلبم مونده و من هر ازگاهی میرم روی پل زمان حال و اون روزا با این ویدیو قدم می‌زنم.

یهو یاد اون ظهری افتادم که روی مبل نشسته بودم و اون کتابه که حتی اسمش یادم نیست رو از بوکوفسکی می‌خوندم

مال خیلی وقت پیشه گرم بود تابستون؟ درباره یه پسره بود

پسره یه دوست داشت که مادرزادی دستاش کامل ساخته نشده بودن... چجوری بگم هم کوتاه بودن هم ناقص

بابای پسره عوضی بود از صد یا دویست صفحه نصفش رو خوندم یادم نمیاد چرا ادامه ندادم راستش

تو اسمش ژامبون داشت هوش مصنوعی میگه احتمالا نان و ژامبون بود

حرفای نصفه شبین چیزی نیست

No.73 فریکس اند گیکس، دنیل و نیک، brutal، ایگی، تیمو و خنده‌های الکی، پایان و اون طرف، تکس، آب سرد، صبح وحشتناک، بربری پیر و ترسیده، باشگاه و بچه های کوچولو، تماس‌های پاسخ داده نشده، پتک.

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

"شب بخیر ارواح"

کاش می‌شد به آدم‌ها بفهمونم که، من آدم بدی‌ام. به‌دردنخورم. غرغروام. یه اعترافه. اینکه، فاخر نیستم، نویسنده‌ نیستم، ورزشکار قابلی نیستم، دختر خوبی برای مامان نیستم. هیچ دستاورد خاصی جز اینکه زنده‌ موندم ندارم. به هرکسی می‌گم من آدم خوبی نیستم فکر می‌کنه شکسته‌نفسی می‌کنم یا دنبال توجهم. دیگه اما نمی‌دونم چطور باید ساده‌تر بگم که متوجه بشن. به قول یکی، حتما باید نزدیکم بشی دهنت سرویس بشه تا بفهمی؟ من از دور قشنگ‌ترم. کاش آدما بزارن همون دور بمونم. دور، مثل ابرا، مثل ماه، مثل ستاره‌ها.

عع من نو کلمه‌هاتم چیکا کردیم مگه دیروز؟🤣 (حافظه)