کاملا متفاوت با هرچیزی که هینتون نوشته بود. کاملا متفاوت تو کتاب‌هایی که تا حالا خونده بودم. عمقش... اون حس تاریکی و سرخی که وجودت رو فرا می‌گیره مثل کتاب گِل از دیوید آلموند بود برام.

جوری که روایت کتاب باعث می‌شد مستاصل باشم... جوری که کنار جیمی درد رو ذره ذره می‌نوشیدم، جوری که وقتی فهمیدم حقیقت چیه یه هین بزرگ کشیدم. جوری که حتی گرینویل هم آدم بده نبود. و جوری که بعد از مرخصی بهبودی برای جیمی و رابطه فوق‌العاده برای جیمی و گرینویل رقم خورد.

از "مرد من، خدمتکار من جیمی" رسیدیم به "دوست من جیمی"

و شاهکار بود. هر نقد منفی‌ای که داشت قطعا تنها دلیلش اینه که مردم چیزایی که درک نمی‌کنن رو دوست ندارن و بهشون توهین می‌کنن.

دیوانه‌م فردا امتحان دارم اونم دوتا یکیشم کتبی و واسه اولین بار نمی‌تونم از رول دل بکنم خداوندا

نصحیت من به شما (از ویدار رسیده بم) دیپ سیک خیلی خیلی بهتر از چاتی پاتی رول میره واقعا خیلی بهتر

https://eitaa.com/whatthehell_16/1744 پی دی اف انگلیسی رو آره من خودم اونو دادم به دیپ سیک واسم چند صفحه چند صفحه ترجمه کرد می خوای؟

++++