"جنوب... جایی که تاریکی در انتظار گرگ و دوستانش است."

"تو داری به سمت خطر فرار می‌کنی."

گزیده‌ی اسکرینام😭😂

آدمایی که از علائم نگارشی تو پیام‌هاشون استفاده می‌کنن رو دوست دارم، آدمای جالب و مرتب و نازین😔

نمیدونم چرا ولی همیشه از سیاه‌پوست‌ها خوشم میومد، از قوی بودن و شجاعتشون، برای چیزایی که به خاطر نژادپرستی لعنتی از سر می‌گذرونن و در کل خودشون.

حالا فکر کنید کتاب The hate you give و concrete rose تو یه منطقه مختص سیاه‌پوست‌ها که فقیر نشین هم هست اتفاق میوفته، مسئله‌ها و دار و دسته‌های خیابونی و موضوعاتی مثل نژادپرستی چیزایین که میشه توش دید د خب چی از این خفن‌تر

خوندن د هیت یو گیو یه جورایی مثل خوندن شهر خرس می‌مونه. اونجا تع*رض بود و اینجا نژادپرستی. از یه سری جهات موضوعاتین که خیلی شبیه همن. باید بیشتر بهشون اهمیت داده بشه و روشون فکر کرد. و تو هردو کسی که مورد ظلم واقع میشه هیچوقت عدالت رو می‌گیره. انگار دختر بودن تو اولی و سیاه‌پوست بودن تو دومی جرمه

تو د هیت یو گیو یه جا یکیشون میگه اگه ما یکی از اون پلیس‌های سفید رو می‌زدیم باید اعدام می‌شدیم، ولی حالا که اون پلیس سفید یکی از ما رو کشته تهش باید مرخصی اجباری بگیره.

مرخصی اجباری، اخراج از دانشگاه و انشا نوشتن، اخراج شدن از تیم، همین مجازات‌های کوچیک و ابلهانه. در صورتی که یه دختری تا آخر عمرش روانش فروپاشیده، هیچوقت حس امنیت نمی‌کنه و یکی فقط چون پوستش تیره‌ست دیگه نمی‌تونه بزرگ بشه. فقط چون پوستش سفید نیست باید زیر خاک بخوابه.

بخونید. درباره همچین چیزایی کتاب بخونید و عمق فاجعه رو درک کنید

فردا قراره سر امتحان ادبیات واسه معلم درباره نژادپرستی بنویسم