و بالاخره چهارشنبه

این هفته مثل تریلی از روم رد شد واقعا وحشتناک بود

من در طول هفته:

روز جالبی بود

No.105 امتحان، مخ‌درد، چهارنفر، تقلب🗣، فالن انجل، سوزش چشم، معلم‌های رومخ، کلاس زبان، سوال‌های مصاحبه و معماهای حل نشدنی، تیموو، خونه مامان‌بزرگ، مامان و بابابزرگم، آش ماست، نت اضافی، پینترست، به دنبال فیلم، د کاراته کید، سرای ایرانی، آب شدن قند تو دل، شیرآلات، "دلم خواست گیمر بشم" سیکیوریتی، خدافظ سیکیوریتیی، "کلیه رو درار🗣"، خانواده، حسادت، بنزز، اتوبوس، عیادت، دماغ شکسته، موتور، "همیشه اول موز بخور"، غیبت، حرف درباره مردن، پزشکی قانونی، رفتگان و آسیب‌دیدگان، فامیل، ادیت.

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

"شب بخیر ارواح"

چقدر دلم می‌خواست بوی ادبیات بدم، کلی شعر خونده و حفظ باشم، قشنگ حرف بزنم، توی شعر غرق‌شم...

وضعیت اینجوریه که نت مامان‌بزرگم کلی اضافه اومده. و الان من از یه طرف افتادم رو نت‌ش و تو پینترستم و فیلم می‌ریزم اونم از یه طرف همش تو ایسنتاعه تا بلکه نته تموم بشه🤣🤣 (نمیشه. زیاده و وقت کمی مونده_)