میلِ زنانه برای ابراز وجود، در همه چیز:

‌

تقدیمی داریم خانومآ؛ این پیام فور بزنید از اینجا تا بنده بهتون بگم اگه یک کتاب بودین ژانرتون چی میشد و اسم شخصیت اصلی که شما باشین چیه و یک خلاصه کوتاه درمورد کتابتون هم میگفتم و بهترین دیالوگ کتاب رو. شروط لازمه؛ حتما جوین باشین تو چنل اصلی. فورتا آخر تقدیمی بمونه. Channel | Tag

‌امشب یکجایی شاید کیلومتر ها دور از شهر،جایی که نه دودی مزاحم آسمونِ قشنگه و نه نورِ ساختگی ای نورِ ستاره‌ها رو فراری میده توی دامنِ مادرِ زمین پناه گرفته بودم. ملیکا آهنگارو یکی یکی عوض می‌کرد،و من از شدت خستگی سرمو به لبه ی پنجره تکیه داده بودم جوری که اون لحظه تصور می‌کردم تمام آسمون رو دارم میبینم. با خودم میگفتم چقدر باید خوش شانس باشی که توی شب ماه کامل/پر نور ترین فاز ماه اونم اوایل مرداد و وقتی شب هنوز به بامداد نرسیده بتونی یه شهاب سنگ ببینی؟درواقع برای اولین بار توی زندگیت چقدر ممکنه یکی از رویایی ترین آرزوهات برآورده بشن فاطمه؟ که یهو خدا گفت:ای نورِ دیده‌ی من،ای امانتِ عشقِ من بر زمین،ای جانِ برگزیده‌ی من،ای روشنیِ نگاهِ رحمتِ من...

و بله. یه شهاب‌سنگِ زیبا انگاری که همون لحظه تو آسمون متولد شده باشه تمام عمرشو جلو چشمم گذروند. همون لحظه که داشتم اشک شوق میریختمو‌ جیغ میکشیدمو اینور اونور می‌پریدم،یهو ملیکا گفت:بچه هااا ساعت<10:10>رُندهه اونجا دیگه واقعا تو حال خودم نبودم😂✨ چند دقیقه بعد ثنا و ملیکا هم به ترتیب شهاب سنگاشونو دیدن. ثنا میگفت:یه نشونه ی خوش یمن از اُمیده و زمزمه های من:یعنی خدا چقدر مارو دوست داره که اینطوری بهمون نشونه میده؟