محرم هرساله ؛ یه‌دوره‌ی آمادگی و آموزش برای یاری امام‌زمانه.

شاید اگه برنامه امتحانات میان‌ترم و برای سپاه بفرستیم، بتونه متنوع‌تر درمورد ابعاد و موج‌های وعده‌صادق3 تصمیم بگیره : )

کاملاهریس وقتی برای شکست انتخاباتیش گریه میکنه یعنی کاملا حریص ِ 🙏🏻✨ . تا اکتشافات بعدی بدرود .

آقا منو مایه‌لبخند خودت کُن!

وقتی کسی جلوم گریه میکنه هول میکنم. یعنی خیلی خیلی میترسم. نمیدونم اون‌لحظه باید چیکار کنم که بعدش وقتی اشکاش رو پاک کرد و یاد اون لحظه افتاد حس نکنه من خیلی دست‌وپاچلفتی بودم. یا بلد نبودم آرومش کنم. اون‌لحظه به لکنت میوفتم. اصلا دوست‌ندارم اشک کسی رو ببینم.

بعضی از صداها هُرم و حرارتشان از کوره‌ی آهنگری هم بیشتر است. آنقدر بیشتر که قلب را نیز ذوب و مجذوب خود میکنند. و این ؟ یکی از آن اصوات مطهر !

من آدم خیلی خوبی نیستم و ادعایی هم ندارم. ولی در رابطه با عشق به امیرالمومنین خیلی ادعام میشه. خیلی دیوونشم. بگو خب؟ یه روایت پیدا کردم الله الله. شما بچه شیعه باشی، وقتی اسم مولا علی میاد حرارت رو زیر پوستت احساس کنی و بعدش این روایت و بخونی و کیف نکنی؟ مگه میشه؟ مگه داریم؟ نبی مهربونی‌ها می‌فرمان: اگر همه‌ی مردم علی بن ابی طالب را دوست می‌داشتند، خداوند متعال جهنم را خلق نمی‌کرد💙.

متن قشنگی شد که هیچکس نیست بخوندش و پادکست بشه 🎀 .

بچها دوست دارم فرار کنم. همه دارن درمورد چیزهایی صحبت میکنن که آدم تا آدم فرق داره. و تمام اطرافیانم دارن باهاش همسو میشن. و انگار وقتی توی شلوغی خلاف جمعیت میخوام حرکت کنم یه‌طورایی همشون بهم تنه میزنن و پر از تنش میشم. دلم میخواد از تموم اینجور آدما فرار کنم. با صحت و سلامت فکری درموردش تحقیق کنم و بفهمم و بنویسم. نمیخوام توی جریان فکری کسی غرق بشم. نمیدونم چجوری بگما ولی میخوام بگم که حتی اگر عزیزترین و گرامی‌ترین ها هم باشن دوست دارگ برای مدتی ازشون فاصله بگیرم تا بتونم تمرکز کنم و درسام رو بهتر از اینی که هست پیش ببرم. فقط میخوام بهتر بشم. همین! میخوام فکرم انقدر تک‌وتنها بین حرف‌ها گیر نیوفته. سخته ولی خب احساسم میگه می‌ارزه :)💘

این عکس نیست ؛ آینه دقه:)🖤

به‌نیتِ‌کعبه ؛ دورتومیگردم :) #ابانا

آن شکایتها که دارم از تو هم پیش تو گویم نی چه گویم چون ندارد قصهٔ هجران نهایت در هوای زلف بستت در فریب چشم مستت ساکن میخانه گردد زاهد صاحب ولایت هرکسی را دلربایی همچو ذره در هوایی قبلهٔ هرکس به جایی قبلهٔ سعدی سرایت - سعدي ؛ ۷ -