با آدم چشم و دلسیر هرگز به مُشکل
نمیخوری . حرف میزنه و عمل میکنه ،
اصالت داره ، کنارش پیشرفت میکنی ،
حُرمت بلده ، پا پس نمیکشه ، زخم
نمیزنه ، عُقده نداره ، مرهم میشه ،
رفیق میشه ؛ یار میشه .
یه سری آدما هستن که حواسشون
از دور بهت هست اما هیچی نمیگن ؛
یهو به خودت میای میبینی تنها کسی
که بین اینهمه آدم از اول کنارت بوده
و حواسش بهت بوده ، همونیه که فکر
میکردی هیچی از تو نمیدونه .
اگه با یکی یه شوخی نامناسب
کردین و اون انقدر بزرگوار بود که
وانمود کرد نگرفته شما چی میگین ،
آدم باشین و دیگه تکرار نکنین ، نه
اینکه با بیشعوری منظورتون رو توضیح
بدین و مجبورش کنید فحشتون بده .
من ؟ من اگه میتونستم خودمو
بین این حرفا و کلمهها جا میکردم ،
میرفتم اونطرف گوشی میرسیدم به
همهی آدمای دوست داشتنی ِزندگیم
و تا صبح یواشکی نگاشون میکردم .
تبدیل نشو به آدمی که از خودش و
علایقش و اعتقاداتش میگذره تا یسری
آدم کنارش بمونن . آدما میرن و میان ولی
میرسی به جایی که میری جلوی آینه و کلا
خودتو نمیشناسی .