-ما در همه‌چیز بازنده بودیم؛ بازنده در دوست داشته شدن، بازنده در زندگی خوب داشتن، بازنده در رسیدن به آرزوهایمان...

-

-‌"حالا یه بار کافه نری که نمی‌میری"، "چندتا آهنگ نتونی تو اسپاتیفای گوش بدی که نمی‌میری" اتفاقا کم‌کم می‌میریم. زندگی فقط زنده بودن نیست، همین خوشی‌های کوچیکه. قهوه، موسیقی، دورهمی، شب‌گردی، خریدای الکی. وقتی یکی‌یکی ازت گرفته بشن، فقط نفس می‌کشی..

-

-‌عمیق‌ترین خشم از کسی میاد که قلب مهربونی داره. اون ساکت می‌مونه، مهربون می‌مونه و خیلی چیزها رو نادیده می‌گیره؛ تا اینکه یه روز به نقطه‌ی تحملش می‌رسه..

-

-بارها تو دلم بهت گفتم: کاش حداقل تو خراب نمی‌کردی...

-

-و هرگز از یاد نخواهم برد که جوانی من، چگونه پیشِ چشمم مُرد و نابود شد...

نمیبخشم»

در سنی که باید از جوانی لذت ببریم، از غم پنهان وجودمان تا مغز استخوان سوختیم...