مدتی باید خود نوشت و برای پاره‌کردن و دور ریختن. راز زیبانویسی در آسان‌گیری و بسیار نویسی است. باید هنگام نوشتن ذهن را آزاد و رهاسازیم و همچون شناگری که با دریا نمی‌ستیزد، بلکه رفتاری ملاطفت‌آمیز با آن دارد، نرم و آسان بنویسیم و گویی آنچه خواهیم نوشت، هرگز از حجاب خلوت ما بیرون نمی‌آید. تصور اینکه کسی یا کسانی نوشتۀ ما را می‌خوانند، عضلات ذهن را منقبض می‌کند و همان‌گونه که با ماهیچه‌های منقبض شنا نمی‌توان کرد، با چنین ذهن محتاط و محافظه‌کاری، نوشتن دشوار خواهد شد. رضا بابایی #نوشتن @PakNevees