شب، پرده‌ی سیاهش را به پهنای آسمان گسترده بود و هزاران نگین درخشان، چون اشک‌های شوق خدا، بر آن پاشیده شده بودند. هر ستاره، قصه‌ای ناگفته داشت و در سکوت کیهان، زمزمه‌ی ابدیت را به گوش جان می‌رساند.

I want to sleep, but when I close my eyes, I see you.

وایی این:))))

چقدر سرش گریه کردم*)

دنیا تا زمانی قشنگ بود که آریسو و روفوس رو هنوز داشتم بعد تموم شدن هردو در نهایت میمیرند و آلیس این د بوردرلند احساس میکنم دنیا به آخر رسیده.

منم همینطور منم همینطور)