وای وای

وای دیوانه شدم.

تا شنیدمش اومدم:)))

محرما همیشه برام خاص بوده. اما احساس میکنم این محرم با تمامِ محرم هایی که گذروندم فرق میکنه. احساس میکنم واقعا یه آدمِ دیگم.

حسش میکنم. یه چیزی توی وجودم عوض شده.

بیمارِ حسینم. این عشقی که ازش تو سینم دارم خرابم کرده:))

اربعین نرم حرمش میمیرم.

چرا هیچ توضیحی برای توصیفش وجود نداره؟؟؟

آشنایی زدایی. تو جامعه شناسی خوندیم ازش. سعی کنید به تمام این موضوعات اینجوری نگاه کنید. به محرم به ارادت مردم. به دعای فرج، به اینکه چرا وقتی اسم صاحب الزمان میاد آدم‌ها دستِ راستشون رو میذارن روی سرشون‌. به اینکه چرا زن و مرد، پیر و جوون یه جوری برای ظلمی که توی عاشورا به خاندانِ اهل بیت شد گریه میکنن و که انگار جگرگوشه خودشون رو از دست دادن. به اینکه چرا این داغ بعد از هزار و چهارصد سال هنوز زندست.. به اینکه چرا اربعین میلیون ها آدم به عراق سفر میکنن:)) از بیرون نگاه کنید و بفهمید که زاویه دیدِ تکراری، چه چیز هایی رو از چشمتون مخفی کرده بود!