یه سوال دیگه؛ نظر شما در مورد "کانال روزمرگی داشتن" چیه؟ چه خوبی‌ها و بدی‌هایی توش میبینید؟ هم از زاویه دید خودتون به عنوان صاحب کانال، هم از زاویه دید خودتون به عنوان مخاطب کانال بگید. دوست دارم بدونم افکار مختلف در موردش چی فکر میکنن.

شما: قطعا عکس العمل،برای مثال تجربه ی طلاق، من دو نفر رو میشناسم که دقیقا تجربه ی مشابهی داشتند و به یک دلیل طلاق گرفتند از همسرشون، خیانت.یکی رفت دقیقا همون بلایی که سر خودش اومده بود رو سر یکی دیگه آورد، و اون یکی، به زندگیش ادامه داد، همونجوری که بود، با این تفاوت که این تجربه به اون اضافه شده بود و در ازدواج دومش هم بهش کمک کرد که انتخاب درستی داشته باشه. _______________

شما: اغلب اوقات، اینکه چه جوری به یه اتفاق واکنش نشون می‌دیم، بیشتر از خود اون اتفاق، به ما ارزش و احترام میده. اما در مورد دردها و فاجعه‌های خیلی بزرگ مثل از دست دادن مادر، خودِ اون اتفاق انقدر سنگینه که هر واکنشی از طرف فرد کاملاً درسته و قابل احترامه. اینجا دیگه بحثِ “کدوم واکنش بهتره” نیست، بلکه احترام به عمق درد و مبارزه‌ایه که اون فرد برای ادامه زندگی داره _______________

خیلی موافقم، تجربه‌های یک شکل میتونن برای افراد مختلف اتفاق بیوفتن. اون نقطه تفاوت، دقیقا عکس العمل‌هاشون در مقابل اون تجربه‌ست. جایی که داستان‌های زندگی افراد متفاوت میشه.

و این تکمیل کننده نظر قبلیه.

شما: روزرگی اگه یه چیزی باشه تو مایه های کانال عرفانه خیلیم خوبه به نظرم. اما اینایی که میان صرفا بی هدف یسری چرت میگن و فقط در مورد خوش گذرونیاشون میزارن فکر میکنم یه مشت احمقن. شوهرتو دوست داری باشه لازم نیست بکنیش تو چشم بقیه.پولداری باش لازم نیست هر زهر ماری که کوفت میکنیو به اشتراک بزاری و فقط یه عده جوون و نوجوونو از زندگیشون ناراضی کنی یا به خانواده هاشون فشار بیاری . تویی که عقده دیده شدن داری با یه عالمه آرایش و چادر سرتاپا نگین داری خودتو میکنی تو چشم مردم و فقط برو بمیر اوه راستی من اصلا صاحب این ناشناسو نمیشناسم یه وقت به کسی بر نخوره . اینو از غار عرفانه دیدم . ___________

دست روی یه زخم بازی گذاشتی!

یک بار قبلا خوندم یکی نوشته بود: "حریم خصوصی داشته باشید، حریم خصوصی خوبه."

چند سال پیش یه اتفاقاتی رخ داد. فضای مجازی در یک سطح گسترده‌ای بدون اینکه بلد باشیم ازش درست استفاده کنیم، در دسترس خیلی‌ها قرار گرفت. تجربه‌ی خاصی نداشتیم. خیلی راحت تر اینجا حرف زدیم. و فکر کردیم هرچیزی رو میتونیم بگیم. نه خانم‌ها، نه آقایون. باید حریم خصوصی خودتون رو حفظ کنید. نباید همه چیز رو بگید. زندگی شخصی‌تون، اتفاقات خانوادگیتون رو نباید همه جا بگید. یه مرز بین این چیزها آدم باید قائل بشه. به هزار و یک دلیل باید مرز داشته باشید.

اینکه صرفا عه! چون بقیه هم کانال دارن ما هم همینجوری کانال بزنیم قربة الی الله، درست نیست.

اما همه این‌ها یه زاویه دیگه هم داره. مخاطب عزیز. لطفا هرچیزی که تو هر کانالی میبینی رو باور نکن. لطفا حسرت هرچیزی که تو هر جایی میبینی رو نخور. خیلی از تجربه‌ها ازشون نتایج اشتباه گرفته میشه. خیلی از اون چیزهایی که حسرتش رو میکشیم، پشتش ممکنه کلی درد و رنج پنهان شده باشه. مجازی مثل نقاب میمونه، هرکس هرجور دلش بخواد میتونه رفتار کنه. میتونه وانمود کنه. فکر کنید. به محتوایی که میبینید فکر کنید. عضو هر کانالی نشید. بدونید اگر بخواید میتونید از کوچک ترین صحنه‌های روزمره خودتون، چند برابر چیزی که توی کانال بقیه میبینید لذت ببرید.

شما: به نظر من واکنشی که در مقابل اون تجربه فرد ازخودش بروز میده احترام و ارزش بیشتری میاره تجربه‌ها چه‌خوب چه‌بد مثل امواج دریا هستن که به سمت ساحل زندگی ما میان بعضی‌هاشون ملایم و دلنشین بعضی‌ ویرانگر و طوفانی درواقع نوع تجربه همون موجیه که ما رو در بر می‌گیره شاید نتونیم موج رو انتخاب کنیم اما قطعاً می‌تونیم نوع شنا کردنمون رو انتخاب کنیم تجربه یه دستیه که تقدیر به سمتمون دراز می‌کنه گاهی پرگل گاهی پرخار اما ارزش ما نه در گلیه که چیدیم نه در خاریه که به دستمون رفت. ارزش ما در اینه که بعد از چیدن گل غرور ما رو کور نکنه، و بعد از فرو رفتن خار، دستمون رو از کار نندازه آدم‌ها همیشه به دنبال تجربه‌های خوب می‌گردن و از بدفرار می‌کنن غافل از اینکه گاهی عمیق‌ترین زخم‌ها زیباترین درس‌هارو یاد میدن ___________