- خب.. چرا؟ چون انسان تنها آفریده‌ای هست که اختیار انتخاب جایگاه خودش در عالم آفرینش داره!

اگه فرض کنیم جایگاه فرشته‌ها بین خلق شده‌های خدا، اون بالا باشه ؛

و جایگاه خلق شده‌هایی مثل حیوانات و گیاهان، این پائین باشه ؛

جایگاه انسان کجاست؟

انسان خودش انتخاب می‌کنه کجا باشه. - پائین تر از حیوانات، یا بالا تر از فرشته‌ها؟

- انسان چطور جایگاهش رو انتخاب میکنه؟ با کارها و رفتارهاش.

- خدا هر روز و هر لحظه از انسان می‌پرسه که آفریده‌ی عزیز من، تو به من بگو میخوای کجای عالم باشی؟ من تو رو همونجا میزارم. و انسان با هر کار و هر عملش به خدا نشون میده که کدوم جایگاه رو میخواد.

- نکته‌ی مهمی اینجاست. انسان فقط تا لحظه‌ی مرگ اجازه‌ی این انتخاب رو داره.

- مرگ در این سفر تقریباً مثل پیاده شدن از یک وسیله‌ی نقلیه میمونه. در طی یک مراحلی از جسم پیاده میشیم و سفر رو ادامه می‌دیم.

- بعد از مرگ، مسیر این سفر شکل متفاوتی به خودش میگیره. یکی از قوانین سفر این هست که باید قبل از رسیدن به ایستگاه مرگ، کوله بار ادامه‌ی سفر رو بسته باشی. باید رشدت رو کرده باشی. باید خودت رو آماده‌ی ادامه‌ی این سفر کرده باشی.

- در "دنیا" باید تعیین کنیم جایگاه ما برای ادامه‌ی مسیر کجاست. و باید نقشه‌ی راه خودمون رو مشخص کرده باشیم. نقشه‌ی ادامه‌ی زندگی ما.

- نقشه‌ی ادامه‌ی زندگی ما رو کارها و رفتارهای ما ترسیم می‌کنه.