مطمئنم اگه حضوری بودیم، عاشق کلاس انس با صحیفه سجادیه می‌شدم. تحت فشار امتحان مجبور شدم سرسری بخونم و تمرکز کافی برای عمیق شدن نداشتم. ولی فقط چند بار مچ خودم رو وسط بغض کردن به خاطر تحت تأثیر قرار گرفتن در مورد مطلبی که خوندم گرفتم. چقدر بوسیدنی. چقدر لطیف. چقدر عمیق. چقدر پر از حس دوست داشته شدن. چقدر شگفت انگیز.

چقدر دلم میخواست آسمانی شفاف و تمیز بالای سرم و زمینی سبز و با طراوت زیر پام بود تا در سکوت و همنوازی جیرجیرک و صدای شب روی علف ها دراز میکشیدم و تا وقتی خوابم ببره در دنیای ستارگان غرق میشدم. چقدر دلم برای ستاره ها تنگ شده.

))

از اون شب‌ها که پر از حرفی، ولی فقط سکوت می‌تونه ظرف مناسبی برای تمام اون حرف‌ها باشه.

«مرگ و زندگی دست خداست، اسرائیل سگ کیه؟»

📖 متن کامل پیام رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت برگزاری حج | ۵ خرداد ۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

فرمودند: عقربه‌ی زمان به عقب باز نمی‌گردد و ملت‌ها و سرزمین‌های منطقه، دیگر سپر پایگاه‌های آمریکا نخواهند بود ...

انسان بودن خیلی پر دردسره. کاش آگاهی قبل به دنیا اومدنم رو داشتم و میدونستم حقیقت اینکه قبول کردم به این دنیا بیام چه چیزی بوده؟ انقدری با ارزش بوده که همه‌ی اتفاقات این زندگی رو پذیرفتم؟

چیزی نیست. دندون درد دارم، زندگی توی غرب آسیا به چرخ دنده های مغزم فشار زیادی آورده و به پوچی بعد اتصال اینترنت رسیدم.

آه و آه. دل سنگین از فکر کردن به سنگینی های دنیا. مثل لبنان. مثل دل فراموش شده‌ی منجی.