دلم برای اوایل این ناول تنگ شده اون موقع خیلی همه چیز جالب تر بود یه عالمه هم پیچش داستانی داشت

منم برای اون موقع که تعریفش میکردی دلم تنگ شده. خیلی باحال بود که بدون خوندن یه ناول شونصد چپتری از داستانش خبر داشتم. 🥸

ولی اینکه حالا یه دشمن پیدا کردن که میخواد یه الهه بسازه (نعوذ بالله البته) و اینا میخوان جلوش رو بگیرن و حالا معلوم شده بقیه ی الهه ها و موجودات فرا انسانی هم قاطی ماجرا هستن یکم خب ... Eww

تقریباً هر سری محتوا برای داستان کم میارن تهش همین میشه. و واقعا eww.

' مشت خاک خویش را از هم مپاش مثل مَه رزق خود از پهلو تراش ' - میگه برای به دست آوردن رزق و روزی (منظور فقط رزق مادی نیست میتونه رسیدن به یه خواسته یا هدف یا مهارت باشه..) یهو کللل سرمایه‌ وجودیت رو پخش‌و‌‌پلا نکن . یعنی همه‌ی وقت ، جوونی و استعدادت رو یه‌جا و بی‌فکر به باد نده (انگار اینا که ارزشمندترین دارایی‌هاتن مثل یه مشت خاکن که گرفتی تو دستت و با اینکار همه رو تو باد پخش میکنی و از دست میدی ) بلللکککههههه بیا مثل 🌙 که اولش یه هلال باریکه و کم‌کم رشد میکنه ، از توانایی هات برای رسیدن به کمال و اون هدفه آروم‌آروم و به اندازه مایه بذار تا در عین رسیدن به هدف به اصل وجودت آسیبی نرسه .

آدمی که الان داره ورژن ۱۰۰ و عالی خودشو به مردم نشون میده ، یه زمان هایی در سطح ۰ ، ۱۰ ، ۸ ، ۲۰ ، ۱۵ ، ۳۰ ، ۴۰ و.... بوده... منتهی چون اون ورژن های ناکامل خودشو به کسی نشون نمیداده ، ذهن ما تصور میکنه این آدم از همون اول بی نظیر و عالی بوده ، و به همین سبب گاهی سوپرایگوی ما میزنه تو سرمون و سطح ۱۰ و ۳۰ و ۵۰ و...ی ما رو ،با ۱۰۰ اون مقایسه میکنه.... در حالی ‌که اون فرد هم یه زمانی مث ما توی این مراحل بوده... #حَبِّه

بری زنبوری داره نشون میده شبکه نهال. عاشقشم.

«ملکه‌ تون اینه؟! این یارو که مرده لباس زنونه پوشیده!» 😟

لعنت بهش واقعا خلاقانه ست. به خیلی نکات زنبوری و انسانی خاص اشاره می‌کنه.

مثلا داشت می‌گفت ما این همه زحمت میکشیم عسل درست کنیم بعد آدما عسل رو میزارن تو کمدشون و اونجا نگهشون میدارن معلوم نیست برای چی. :)))