رایگانه، دوره رو هم تموم کنی کلی جایزه فوق العاده داره. حقیقتش یکی از تنها مجموعه‌هایی هست که به آدم حس دیده شدن میده. حس اینکه "عه! بلاخره یکی به سوالات و درگیری‌های ذهنی من توجه کرد و جوری که من بفهمم و با زبان خودم بهشون جواب میده."

شما: آیا گفته بودم که من خیلی از دیدگاهت ، طرز تفکرت ، نوشتنت و قلمت میپسندممم✨✨* (وی زیااد پیام نمیزارم ولی همیشه با شوق کانالت رو دنبال میکنمممم) ___________

حقیقتش من هر سری ناشناس میزارم همه‌اش منتظرم یکی بیاد فحش بده، بگه نه چرت میگی متعصب فلان فلان شده بلا بلا بلا 🤬 ولی یهو از این پیاما میدید شوکه میشم.

ممنونم از انرژی که میدی و الحمدالله که به نظر میاد براتون مفید و قابل لمسه.

شما: بنده همون وی هستم ، الان که پیامم گذاشتی فهمیدم آنقدر ذوق داشتم که جمله بندیم خیلی بد شدددد خواستم بگم ببخشید 😭😂 ___________ مشکلی نداشت به نظرم، منظورت رو گرفتم 🌚 زیاد درگیرش نشو مدرسه نیست که بخوایم نمره بدیم، همینقدر که بفهمیم داریم چی میگیم کافیست

شما: فکر نمی‌کردم چنین انتظاری داشته باشید آخه همیشه حرفات حق بودن ،ممکنه برای یسریا تلخ باشه اما حقیقته ، بنظرم تو خیلییی قشنگ به مسائل نگاه می‌کنی منطقی و دقیق... و این واقعاااا خیلی خوبه اینکه نظرت رو با احترام میگی و از گفتن حقیقت اجتناب نمیکنی🌝 تو منو یا این جمله می‌ندازی: "قهوه تلخه ولی آدم بیدار می‌کنه " درست مثل حرفات و دیدگاهت ممکنه یسریا قبول نکنند ولی مطمئن به یه دوره ای از زندگی می‌رسن و بیدار میشن:)))))) امیدوارم* ___________ درواقع من بیشتر حس میکنم شماها بچه‌های خوب و عاقلی هستید که از اون پیاما نداریم 😂 ان شاءالله که همه بتونیم به اون بیداری که میگی برسیم. بهم کمک کنیم بچه‌ها. اگر چیزی بلدیم که میتونه برای کسی نوری روشن کنه اجتناب نکنیم.

شبتون بخیر. ممنون که مشارکت کردید خوش گذشت~

📪 پیام جدید https://eitaa.com/lets_ghod/12038 جدا از این دیلی‌های خز و خیل، یه وقتایی نمی‌فهمم چرا باید به جای لذت بردن از یه منظره یا یه لحظه به خصوص و تمرکز روش، ذهنم درگیر این باشه که نور و زاویه دروبین مناسب هست یا نه. یه وقتایی این همه عکس گرفتن عصبی‌م میکنه وقتی ممکنه عکس رو بگیرم و درنهایت ته گالری خاک بخوره. هر چند یه ایده متناقض هم هست، اینکه این عکس‌هایی که میگیرم فقط یه عکس نیستن، خوب که گوش بدم ازش صدای خنده یا گریه بلند میشه. دوست داشتم میتونستم این عکس‌ها رو چاپ کنم و تو آلبوم نگهشون دارم، نه اینکه یه وقتایی به این نتیجه برسم که صرفا حافظه گوشیم رو پر کردن و باید پاک شن. اصلا گاهی اوقات احساس میکنم به این دوران پر از چیزای هوشمند و فضای مجازی تعلق ندارم و باید برم لب دریا منزوی شم #دایگو

یه ناشناس از بحث قبلیمون جا مونده، اون شب من دیگه خیلی خسته شده بودم و لینک رو برداشتم و بعدش چک نکردم تا امروز. ولی یک نکته‌ای رو هم یادم انداخت که فکر میکنم اشتراک گذاریش مفید باشه~

شما: یه خاطره تعریف کنم *قبلش بگم این اولین باره دارم آنقدر درگیر یه بحث میشم چون بحث قشنگیه ✨:)) پارسال که مدارس مجازی شد* برای یه مدت کوتاه فکر کنم بخاطر آلودگی هوا بود یادمه که یه دبیر داشتیم و هر چند وقت یکبار برامون پست های معنوی-مذهبی میفرستاد و خیلی از بچه ها واکنشی نشون نمیدادن خیلی که چه عرض کنم همشون ... و من اینجوری بودم که دوست داشتم واکنش نشون بدم ولی با خودم میگفتم هیچکی چیزی نگفته من چرا خودمو بندازم وسط*راستش خجالت می‌کشیدم ولی هرجور بود با خودم کنار آمدم و پیام دادم اون روز من تغییر کردم (جرعت بحث کردن پیدا کردم )و همش بخاطر دبیرم بود یجواری انگار بهم فرصت داد، میدون داد ،.. «ببخشید خیلی حرف زدممم🌝 ___________ خیلی خوشحالم که ۱. خاطره‌ات رو تعریف کردی. ۲. بحث اونقدری جالب بوده که جذب شدی تا صحبت کنی.

دیروز با دوستی حرف میزدم، بحث کشیده شد که آره چقدر دقیق بودن حرکت رفت و آمد اتوبوس و قطار توی بعضی کشورها خوبه. اینکه انقدر منظم هستن و به زمان اهمیت میدن. کاش تو کشور خودمون هم بود و اصلا چرا تو ایران اینطور نیست؟ بعد گفتیم که مردم ما، یکم گاهی شل میگیرن. حالا ۵ دقیقه اینور اونور بشه که چیزی نمیشه، به جای امروز فردا فلان کارو انجام بدم چیزی نمیشه که، با مداد یا خودکار روی میز مدرسه یه جمله بنویسم به کسی برنمیخوره که، اون کتاب امانت رو به جای امروز فردا ببرم اتفاقی نمیوفته که نهایت یه جریمه کوچولو میشه و ... . یا مثلا یه اتفاقاتی در یک لحظه از زندگی آدم میوفته، آدم واکنشی نشون نمیده. میگه دفعه بعد، دفعه بعد، دفعه بعد. یا بقیه کاری نمیکنن چرا پس منم بکنم؟ و مثال‌های این چنینی.