دوست دارم یه بحث مفید راه بندازم ولی متاسفانه ذهنم الان فقط مطالب سطحی و شاید نامفید برای عموم، ازش بیرون میاد. شما ایده‌ای، سوالی، حرفی چیزی دارید؟

میدونید الان مثلا اینجوریم که میتونم در مورد تجربه‌های توی دفتر نوشتن، تموم شدن جومونگ و پخش شدن یوزارسیف، علاقه‌ام به حرف زدن در مورد گیم با عموم، دلتنگی برای گیم زدن با رفقای گیمی قدیمی و یک سری خاطرات تعریف کردن حرف بزنم. اما خب از فیلترهای مفید بودنِ توی ذهنم رد نمیشن. 😂

شما: چند وقته یه چیزی ذهنمو درگیر کرده چجوری فرهنگ کره و کیپاپ و اینا تونستن انقددددد رو جوونا تاثیر بزارن خب در نگاه اول میتونیم بگیم از طریق فیلم و اینا ولی به نظرم چیزی فراتر از اینه خیییلی الان جوونا آرزوشون شده مهاجرت به کره یا هر جا ما چیکار میتونیم بکنیم تا فرهنگ اسلامم به یه همچین جایی برسه ___________ به به. عجب سوالی پری. *بالا زدن آستین‌ها*

بنده نه جامعه شناسم، نه اشراف کامل به جامعه دارم. نظر شخصی خودم رو بر اساس یه مقدار تجربه‌ای که دارم میگم. سرگرمی، اونم انقدر گسترده تمام هدفش جذب پول و ثروت بوده. 🙏🏻

خب کره جنوبی هم از این قائده جدا نیست. دقیقا یکی از اهداف این صنعت، جذب افراد از سر تا سر جهان به فرهنگ کره بوده. آورده‌های زیادی براشون داره این جذب‌ها. خیلی سوسکی یه نکاتی توش رعایت میکنن که باورمون نمیشه. که عه، این که فقط یه آهنگ یه ذره گوش بدیم قشنگه. از همین جا شروع میشه تا حفظ کردن رقص و دنس و لیریک آهنگ و تمایل برای شبیه شدن بهشون و غیره.

من گوش دادن به آهنگ رو رد نمیکنما. فقط به شدت به این مسئله عقیده دارم. خودم هم بارها تجربه کردم. وقتی یه سری آهنگ رو گوش میدم مهم نیست خارجی یا ایرانی، کاملا متوجه میشم که بعدش حساس‌تر و زودرنج‌تر و کم حوصله میشم.

تو سن نوجوانی، آدم تو هیجانات خاصیه. [یادمه اون موقع این رو میشنیدم از بقیه. ولی هیچوقت درک نکردم یعنی چی تا وقتی از اون سن رد شدم و فهمیدم که پروردگارا عجیب هیجانات و حس و حال عجیبی داشته اون سن.] به شدت تحت تاثیر هرچیزی قرار میگیره که بهش حس خوب و امنیت بده. انرژیش رو تخلیه کنه. کلیم قربون صدقه‌اش بره که بدون شما فندوم ما اصلا هیچی نیستیم. این تاثیرات یه بخشیش به خاطر این سن و ساله. شدت این مسئله میتونه با فضای محیط، به خصوص خانواده، بالا پایین بشه.

بعدم همون فیلم و رسانه انقدر دست کم نگیرید. همه چیز از اونجا شروع شده.

اگه نبودن که هیچکدوم نمیدونستیم اصلا کره‌ای هم با اون فرهنگ وجود داره.

یه صحنه و سکانس جذابی از خودشون نشون میدن. مخاطب تحت تاثیر، به خصوص نوجوان با هیجانات خاص، درحالیکه سرگرمی خیلی خاصی براش اینور درست نشده، ناآگاه بدون داشتن سواد رسانه‌ای، جذب میشه. خب طبیعیه فکر کنه چقدر اونور جالب و قشنگه. حتی اگر سختی هم ازش ببینه چون تصور اولیه‌اش از اونور اون صحنات قشنگه، اون سختیا رو هم حاضره به جون بخره.