خب کره جنوبی هم از این قائده جدا نیست. دقیقا یکی از اهداف این صنعت، جذب افراد از سر تا سر جهان به فرهنگ کره بوده. آورده‌های زیادی براشون داره این جذب‌ها. خیلی سوسکی یه نکاتی توش رعایت میکنن که باورمون نمیشه. که عه، این که فقط یه آهنگ یه ذره گوش بدیم قشنگه. از همین جا شروع میشه تا حفظ کردن رقص و دنس و لیریک آهنگ و تمایل برای شبیه شدن بهشون و غیره.

من گوش دادن به آهنگ رو رد نمیکنما. فقط به شدت به این مسئله عقیده دارم. خودم هم بارها تجربه کردم. وقتی یه سری آهنگ رو گوش میدم مهم نیست خارجی یا ایرانی، کاملا متوجه میشم که بعدش حساس‌تر و زودرنج‌تر و کم حوصله میشم.

تو سن نوجوانی، آدم تو هیجانات خاصیه. [یادمه اون موقع این رو میشنیدم از بقیه. ولی هیچوقت درک نکردم یعنی چی تا وقتی از اون سن رد شدم و فهمیدم که پروردگارا عجیب هیجانات و حس و حال عجیبی داشته اون سن.] به شدت تحت تاثیر هرچیزی قرار میگیره که بهش حس خوب و امنیت بده. انرژیش رو تخلیه کنه. کلیم قربون صدقه‌اش بره که بدون شما فندوم ما اصلا هیچی نیستیم. این تاثیرات یه بخشیش به خاطر این سن و ساله. شدت این مسئله میتونه با فضای محیط، به خصوص خانواده، بالا پایین بشه.

بعدم همون فیلم و رسانه انقدر دست کم نگیرید. همه چیز از اونجا شروع شده.

اگه نبودن که هیچکدوم نمیدونستیم اصلا کره‌ای هم با اون فرهنگ وجود داره.

یه صحنه و سکانس جذابی از خودشون نشون میدن. مخاطب تحت تاثیر، به خصوص نوجوان با هیجانات خاص، درحالیکه سرگرمی خیلی خاصی براش اینور درست نشده، ناآگاه بدون داشتن سواد رسانه‌ای، جذب میشه. خب طبیعیه فکر کنه چقدر اونور جالب و قشنگه. حتی اگر سختی هم ازش ببینه چون تصور اولیه‌اش از اونور اون صحنات قشنگه، اون سختیا رو هم حاضره به جون بخره.

و اینکه ما چیکار میتونیم بکنیم؟ واقعا برید دنبال این جواب.

اما ۲ تا پیشنهاد دارم که شاید یکم آدم رو هل بده تو این مسیر. خودسازی. چهارچوب درست پیدا کنید و از اطلاعاتتون توی اون چهارچوب استفاده کنید. چون میدونید اطلاعات زیاد بدون کاربردن فایده‌ای نداره. بعدم توی رسانه و فضای مجازی کار کردن. به شکل درست و صحیحش، خیلی تاثیر گذاره. فقط هم فعالیت توی پیج و کانال نیست. میتونید روی انیمیشن ساختن، داستان نوشتن، گیم ساختن و اینجور چیزها هم حساب بزرگی باز کنید.

اون مرحله خودسازی هم فقط اول کار نیست، آدم همیشه باید در حال خودسازی باشه. چون ظرفیت انسان برای پیشرفت خیلی فراتر از تصوره. و تک بعدی هم نگاهش نکنید. صرفا فقط اضافه کردن اطلاعات نیست. از اون اطلاعات باید استفاده بشه. پیشرفت معنوی میتونه باشه، پیشرفت اخلاقی میتونه باشه. پیشرفت ارتباطی، پیشرفت تحصیلی و ... .

شما: چجوری این شور و شوق جوونی رو تو میانسالی هم حفظ کنیم ___________ نمیدانم اطلاعی ندارم.

به نظرم یه انرژی فوران شده‌ست که تاریخ مصرف داره باید حجم عظیمیش رو همون موقع نوجوانی مصرف کرد. شاید بشه با مطالعه و وقت گذروندن با نوجوان‌ها تا حدی حفظش کرد. و اینکه آدم خودش رو بزرگ نبینه، نوجوان‌ها رو هم بچه نبینه. این آخری به نظرم خیلی مهمه 😂