به من بگو فراموشی را، کجا می‌فروشند؟و کجا می‌توانم رخسار پیشین خود را بیابم و چگونه می‌توانم به خود بازگردم؟

ما خود خود معجزه ایم! زنده ماندمان دوام اوردنمان کم نیاوردنمان ما حتا می خندیدیم نه لبخند.. " قهقهه" از ما معجزه تر؟ @Play_Chavoshi

02:05 مـن نمـی خواسـتم بـره،ایـن کـلافم کـرده زندگـیمو مـیدم که فقـط بـرگـرده.. @Play_Chavoshi

می خـواهم یـاد مـن باشـی؛ اگـر تـو یـاد مـن باشـی،دیـگر عیـن خیـالم نیـست کـه همـه فـراموشم کنـند. @Play_Chavoshi

04:27 اما پسـر شـدم که تـورو ارزو کنـم.. @Play_Chavoshi

شعرهایم از خودم سرسخت‌ تر دل بسته‌اند؛ من فراموشت کنم،این‌ها که ول کن نیستند. @Play_Chavoshi

https://eitaa.com/Play_Chavoshi/761 ولی راستش رو بخوای، انگار فراموشی رو نمی‌شه خرید. اونو باید خودت بسازی، ذره ذره. مثلِ ساختنِ یه خونه‌ی جدید روی آوارِ خونه‌ی قدیمیه. اولش سخته، کلی نخاله باید جمع کنی، کلی دیوارِ ریخته رو دوباره سر پا کنی. باید یاد بگیری چطور از نو شروع کنی، چطور اون رخسارِ قدیمیت رو که شاید دیگه دوستش نداری یا اصلاً پیدا نمی‌کنی، بذاری کنار و یه خودِ جدید رو بسازی.شاید اون خودِ قدیمیت، اونقدرها هم که فکر می‌کنی گم نشده باشه. شاید فقط زیرِ یه عالمه غبار و خاطره‌ی تلنبار شده قایم شده. باید اول از همه، اون غبارها رو کنار بزنی. چطور؟ با یه کم جنگیدن، با یه کم نفس عمیق کشیدن، با یه کم پذیرفتنِ اینکه گذشته، گذشته.بعدش، کم‌کم شروع می‌کنی به پیدا کردنِ اون چیزایی که تو رو "خودت" می‌کرد. شاید یه آهنگِ قدیمی که گوش می‌دادی، یه کتابی که دوست داشتی، یه مسیری که پیاده می‌رفتی. اینا رو دوباره پیدا کن. بذار دوباره بیان تو زندگیت. اینا مثلِ اون تکه‌های گمشده‌ی پازل هستن که کم‌کم دوباره خودت رو بهت نشون می‌دن.گاهی وقتا هم یه تلنگر لازمه. یه حرفِ یه دوست، یه اتفاقِ غیرمنتظره، یه سفرِ یهویی. چیزی که باعث بشه یه نگاهِ تازه به خودت بندازی. اینکه ببینی هنوز اون توانایی‌ها رو داری، اون علاقه‌ها رو داری، فقط یه کم فراموش شدن.به خودت بازگشتن، مثلِ پیدا کردنِ یه گنجِ گمه. باید اول گمون کنی که هنوز وجود داره، بعدش شروع کنی به کندن و جستجو. ناامید نشو. شاید یه روز،همون‌طور که دنبالِ فراموشی بودی، یهو خودت رو پیدا کنی، اونجایی که اصلاً فکرش رو هم نمی‌کردی ❤️‍🩹

این متن همون تلنگری بود که گفتی؛ شاید باعث شه منم به خودم بیام شاید واقعا شد. دختری که سال ها زیر این آوار داره ذره ذره میمیره نجاتش داد شاید اون دختر هنوز امید کوچکی برای دوباره زندگی کردن داره که هنوز درونم زندس!

جایِ‌ ما کوه اگر بود فرو می‌پاشید ؛ آه . . درباره‌ی ما درد چه می‌اندیشید؟ @Play_Chavoshi

در وصف این روزا؛ چه غمناک بوده است پرنده ایی که به وقت مرگ،پرهای جوان داشت... @Play_Chavoshi

تکلیف عشق چی میشه؟ @Play_Chavoshi

غم از ما برنمی‌خیزد چه اُتراقِ غم‌انگیزی . @Play_Chavoshi