هست از آیینه، ذاتِ صاف تو شفّافتر
از خیالِ آه حتّی قلب تو رنجاندنی!
ماندنیتر از همه در قلب من تنها تویی
در میان این همه تصویرهای ماندنی!
ما را دو روزه دوری دیدار میکُشد
زهریست این که اندک و بسیار میکُشد
عمرت دراز باد که ما را فراق تو
خوش میبرد به زاری و خوش زار میکُشد
وحشی چنین کشنده بلایی که هجر اوست
ما را هزار بار نه یک بار میکُشد