eitaa logo
قدرت، امنیت و دولت ایران
5 دنبال‌کننده
173 عکس
221 ویدیو
3 فایل
اندیشه‌ی سیاسی فلسفه‌ی سیاسی علوم سیاسی جامعه‌شناسی سیاسی علم روابط بین‌الملل امنیت، قدرت، قدرت نظامی، دولت جنگ، بازدارندگی، نظم، جغرافیا، الهیات، سیاست، تکنولوژی دولت‌سازی اسلامی‌سازی علم راهبرد بقا برای توسعه‌ی قدرت #علم_دینی #فلسفه_روش @ahs_tafreshi
مشاهده در ایتا
دانلود
⭕️سفیانی و بحران سوریه: تطبیق‌های نادرست در مهدویت ♦️اخیراً برخی افراد با تفسیرها و تطبیق‌های نادرست از روایات مهدویت، ادعا می‌کنند که حوادث سوریه و لبنان نشانه‌های ظهور سفیانی هستند. حتی برخی با مراجعه به قرآن پیش‌بینی کرده‌اند که بحران سوریه ۱ تا ۱۰ سال ادامه خواهد داشت و پس از آن امام زمان (ع) ظهور می‌کند. 🔻چرا این تطبیق‌ها نادرست است؟ ۱. تطبیق‌های بی‌مبنا: تطبیق حوادث کنونی با روایات مهدویت اغلب بدون اساس علمی است. ۲. غفلت از تهدیدات واقعی: چنین تفسیرهایی ممکن است باعث غفلت، سستی و جبرگرایی مردم در برابر توطئه‌ها و تهدیدات جهانی شود. ۳. بی‌اعتقادی به مهدویت: این تطبیق‌ها می‌توانند باعث ناامیدی و انحراف مردم در باور به ظهور امام زمان شوند. 🔻نگاهی به تاریخ: علائم ظهور و تطبیق‌های نادرست ♦️در تمام ادیان و مکاتب معتقد به منجی، علائم خاصی برای ظهور او مطرح شده است. در تاریخ، بسیاری از گروه‌ها و افراد به اشتباه فکر کرده‌اند که این علائم تحقق یافته‌اند. نمونه‌هایی چون مسیحیان نخستین، از یهودیانی بودند که عیسی را موعود منتظر می‌دانستند و پس از ناتوانی در تحقق انتظارات، دچار پشیمانی شدند. در تاریخ اسلام نیز، حتی در زمان حضور ائمه اطهار، عده‌ای از مسلمانان به تطبیق شرایط با ظهور و تعیین وقت پرداختند. ♦️در این اوضاع، حتی قیام‌هایی به نام مهدی موعود شکل گرفت. امام صادق (ع) در پاسخ به درخواست یارانش برای بیعت با نفس زکیه به‌عنوان مهدی منتظر تأکید کرد که اگر هدف او امر به معروف و نهی از منکر است، از او حمایت می‌کند، اما اگر معتقد است که مهدی موعود است، اشتباه می‌کند. 🔻چرا باید از تعیین وقت ظهور پرهیز کرد؟ ۱. عبرت از تجارب تاریخی: در طول تاریخ، بسیاری از گروه‌ها تلاش کردند تا زمان ظهور را پیش‌بینی کنند، اما هیچ‌کدام موفق نشدند. ۲. ابهام علائم: بسیاری از نشانه‌های ظهور ابهام دارند و نمی‌توان به راحتی آن‌ها را به حوادث خاص نسبت داد. ۳. نهی از توقیت: روایات زیادی از معصومان داریم که به شدت از تعیین زمان ظهور نهی کرده‌اند. 🔻نشانه‌های ظهور: ابهام و پیچیدگی‌ها ♦️روایات مهدویت به علائم ظهور اشاره دارند، مانند ندای آسمانی، شیوع ظلم و فساد، قتل نفس زکیه، خروج دجال، خروج سفیانی و طلوع خورشید از مغرب. این نشانه‌ها اغلب مبهم و تأویل‌بردار هستند؛ واقعاً معلوم نیست منظور از «ندای آسمانی» چیست؟ واقعاً نمی‌دانیم که منظور از «نفس زکیه» کیست؟ بسیاری از مهدی‌پژوهان درباره اینکه آیا منظور از دجال و سفیانی، شخص یا اشخاص خاصی است یا کنایه و بیانی تمثیلی از یک پدیده یا جریان خاصی، اختلاف دارند. نمی‌دانیم از «طلوع خورشید از مغرب» آیا معنای ظاهری و صریح آن مراد شده است یا معنای کنایی و استعاری آن؟ و هکذا سایر علائم نیز بسیار مبهم‌اند و هرگز نمی‌توان از آن‌ها نشانه‌هایی قطعی و یقینی برای تعیین زمان ظهور به دست آورد. به همین دلیل، نمی‌توان به‌طور قطعی هیچ حادثه‌ای را مصداق آن‌ها به شمار آورد. 🔻نشانه‌های ظهور آیا واقعاً به ظهور منجر می‌شوند؟ ♦️حتی اگر تحقق مصادیق قطعی نشانه‌های ظهور را هم بدانیم، نمی‌توان از تحقق آن‌ها، قطعیت ظهور را نتیجه گرفت. هیچ تلازمی میان تحقق علائم ظهور و خود ظهور وجود ندارد؛ ممکن است بسیاری از نشانه‌ها تحقق پیدا کنند، اما خود ظهور محقق نشود. همچنین ممکن است هیچ‌یک از علائم تحقق پیدا نکنند، اما ظهور محقق شود. 🔻نتیجه‌گیری: واقع‌بینی و حفظ امید به ظهور ۱. عدم قطعیت زمان ظهور: هیچ‌کس جز خداوند نمی‌داند که زمان ظهور امام زمان دقیقاً کی خواهد بود. ۲. توصیه معصومان: معصومان به شیعیان توصیه کرده‌اند که از کسانی که وقت ظهور را تعیین می‌کنند، تبری بجویند و آن‌ها را تکذیب کنند. ۳. امید به ظهور: در روایات معتبر، توصیه شده است که باید همواره و در هر لحظه‌ای امید به ظهور را داشت؛ زيرا بنا بر روایات، امر ظهور مهدی موعود همچون مسأله‌ی نبوت است که ممکن است ناگهان و بدون اطلاع قبلی رخ دهد. ♦️نباید اجازه دهیم که با تطبیق‌های نادرست، اعتقاد به مهدویت به بیراهه برود. بهترین کار این است که از تعیین وقت برای ظهور پرهیز کنیم و همواره امیدوار به ظهور امام زمان (ع) باشیم. 🆔@dolat_qavi
⭕️دست آهنین قدرت در دستکش مخملی حقوق ♦️نمی‌توان با دید حقوقی به نظام بین‌الملل نگریست؛ چرا که نظم مدرن، ماهیتی کاملاً سیاسی دارد. در واقعیت، قدرت‌های بزرگ را حاکم می‌کند. یکی از آفات در سیاست‌ورزی و دولت‌داری ما این است که با دید حقوقی به نظام بین‌الملل نگاه می‌شود و بُعد اصلی و سیاسی آن نادیده گرفته می‌شود. تاریخ ایران نشان داده است این نحوه مواجهه محکوم به شکست بوده است. (دکتر مصدق و...) ♦️ وضعیت در فضای نظام بین‌الملل، آنارشیک است که در آن روی حقوقی ابزار روی حقیقی (سیاسی) است. اقتضاء آنارشی، توازن قدرت است؛ بنابراین در این عرصهْ قدرت، تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز است. کسی که دارای قدرت است حرف اول و آخر را می‌زند؛ سیاست بین‌المللْ قدرت را می‌شناسد، نه قوانین و علم حقوق. ♦️در مقام قضاوت درباره‌ی‌ حق با بطلان این روند و استمرار آن در نظم اسلامی نیستم -اگر چه پرواضح است که نظم اسلامی حقوقی که خداوند برای همه تعیین کرده است را پایمال قدرت نمی‌کند- اما منطق دارالحرب و درگیری با دولت‌های مستکبرِ کفر، نگرش سیاسی را اقتضا می‌کند. در منطق استکبار، بحث‌های حقوقی و بُعد حقوقی اصالت ندارند بلکه ابزاری برای تحقق خواسته‌های سیاسی (بُعد سیاسی) و بسط قدرت‌شان است. کنشگری اصلی با قدرت است. 🔗پی‌نوشت: ممکن است برخی دوستان اشکالاتی را به متن بنده وارد بدانند که درصدد پاسخ به آن اشکالات هستم: ۱. کاهش اهمیت حقوق: تأکید زیاد بر بُعد سیاسی ممکن است به نادیده گرفتن اهمیت حقوق و قوانین بین‌المللی منجر شود. حقوق می‌تواند به عنوان ابزاری برای حفظ عدالت و حقوق بشر عمل کند و نادیده گرفتن آن می‌تواند به بی‌عدالتی‌ها دامن بزند. ۲.ساده‌انگاری پیچیدگی‌ها: ممکن است این دیدگاه، پیچیدگی‌های نظام بین‌الملل را ساده‌انگاری کند. واقعیت‌های سیاسی و حقوقی معمولاً درهم‌تنیده هستند و نمی‌توان به سادگی یکی را بر دیگری ترجیح داد. 3.عدم توجه به راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز: تمرکز بر قدرت و منطق استکبار ممکن است به نادیده‌گرفتن راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز و دیپلماتیک منجر شود. گاهی گفتگو و همکاری می‌تواند به نتایج بهتری منجر شود. قصد بنده از این یادداشت، تأکید بر اهمیت بُعد سیاسی در سیاست‌ورزی و تأثیرات قدرت بر سیاست بود. این نوع تحلیل عمیق می‌تواند به درک بهتر واقعیت‌های پیچیده به‌خصوص سیاسی کمک کند. برای رسیدن به این مقصود به نقد رویکردهای صرفاً حقوقی پرداختم. بنده با نگرشی انتقادی به نقد رویکردهای صرفاً حقوقی در سیاست‌ورزی پرداختم که توجه به منطق استکبار ندارند. بنده معتقدم با بررسی منطق استکبار و تأثیر آن بر سیاست می‌توان به درک عمیق‌تری از چالش‌های موجود در نظام بین‌الملل رسید. 🆔@dolat_qavi
هدایت شده از اسلامیک پولتیک
🔻اولویت‌های حکومت از نگاه ملاصدرا آیت‌الله جوادی آملی: صدرالمتألهین این مسئله را بررسی می‌کند که وقتی حکومت مستقر شد اولویت‌هایش چیست؟ ایشان در تشریح این مطلب، مسائل امنیتی را از اولویت‌های اساسی حکومت بر می‌شمارد و در این خصوص مسئله جهاد با کافران، دفاع از مرز و بوم اسلامی، مسائل حدود، دیات و قصاص و... را ذکر می‌کند. ملاصدرا صرف نظر از بیان اولویت‌های یادشده (مسائل دفاع، مرزداری و...) در مباحث مربوط به امور داخلی سخنی از غزالی نقل می‌کند؛ بدون این‌که آن را رد نماید. آن سخن عبارت است از این‌که مسئله بهداشت در جایگاه اول است. پس از آن مسئله فرهنگ است و سپس نوبت به مسئله اقتصاد می‌رسد. ملاصدرا این اولویت‌ها را از دیگران نقل کرده و پذیرفته است. ایشان در خصوص قرار گرفتن مسئله بهداشت و درمان در درجه نخست معتقد است بهداشت برای این است که حیات مردم تأمین شود و آن‌ها زنده و سالم باشند. کسی که در معرض مرگ قرار گرفته یا بیماری کامل دارد دارای قدرت فکر نیست. پس از این‌که سلامت جامعه تأمین شد، مسئله فرهنگ و آموزش و پرورش مطرح می‌شود. اقتصاد نیز در جایگاه سوم قرار می‌گیرد. سیاست متعالیه از منظر حکمت متعالیه، ص ۱۹۱ 🇮🇷@islamic_politics
البته این نقد (یادداشت چالش روشنفکران مجازی) از نگرشی پژوهشگرانه نگارش شد، اگر چه این افراد پوپولیست هستند، اما نباید از گفتگو‌های مؤثر با آنان و کنش‌های رسانه‌ای غفلت نمود! مگر افکار عمومی و امر سیاسی، بر اساس منطق حوزوی و دانشگاهی شکل گرفته که بخواهیم حملات روشنفکریِ سکولار را تنها در این چهارچوب ارزیابی کنیم؟!
دو خطای شناختی در باب در علم وجود دارد؛ 1.یکسان‌انگاری قدرت در عالم و زیست‌جهان اسلامی با عالم غربی. غفلت از فیزیکالیستی و مکانیستی‌شدن قدرت. سوبژکتیو‌بودن قدرت. 2.ارائه‌ی مکانیسم‌های غربی در نظریه‌ی قدرت جمهوری اسلامی و غفلت از . ر. ک به طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن اسلام شناس مجتهد، آیت‌الله خامنه‌ای که ملاحظه‌ی اصل ، (ملاحظه‌ی سنن هستی و کاربست عقلانیت) و بنا بر و و در نهایت، ما و و خلق توسط خدای متعال را مکانیسم قدرت می‌داند.
چرایی فلسفه علم اینکه برای هر علم یک فلسفه علم هست نتیجه این قانون عقلی است که بیان می کند عقل می تواند هر چیز را موضوع شناخت خود قرار دهد؛ پس می تواند هر دانش را نیز موضوع شناخت قرار دهد. هرگاه عقل در صدد شناخت یک دانش برآید، فلسفه آن دانش پدید می آید که دانش آن دانش است. 📚مقاله فلسفه علم اصول فقه ، استاد علی عابدی شاهرودی ، ص ۱۰.
‍ ‍ 📚 سیر تکامل ؛ راهنمایی برای درک عمیق مفاهیم کلیدی سیاست جهانی 🖊نویسنده: دکتر آرش آبادیان آیا واژگانی چون لیبرالیسم، مارکسیسم، رئالیسم و سازه‌انگاری برایتان آشناست؟ اگر می‌خواهید این مفاهیم را عمیق‌تر درک کنید و مسیر تحول آن‌ها را در تاریخ بشریت بشناسید، کتاب «سیر تکامل روابط بین‌الملل» انتخابی ایدئال برای شماست. ▫️این کتاب، که بر اساس کلاس‌های درس روابط بین‌الملل دانشگاه HSE روسیه تدوین شده است، شما را به سفری در دل تاریخ و نظریه‌های روابط بین‌الملل می‌برد. در ابتدا، اصول اساسی این حوزه به شکلی شفاف معرفی می‌شوند. سپس، با نگاهی به تاریخ یونان باستان و تحلیل جنگ آتن و اسپارت از دیدگاه توسیدید، ریشه‌های روابط بین‌الملل به تصویر کشیده می‌شود. ▫️ در ادامه، تأثیر مسیحیت بر اندیشه‌های اروپایی، چالش‌های پسارنسانس و ضرورت بازتعریف مفاهیم در جهان مدرن بررسی می‌شود. این بخش به‌ویژه به پیمان وستفالیا و ظهور لیبرالیسم اختصاص دارد. ▫️ ورود به جهان مدرن، جایی که علم روابط بین‌الملل به‌عنوان رشته‌ای دانشگاهی شکل می‌گیرد، بخش‌های بعدی کتاب را در برمی‌گیرد. از تأثیرهای جنگ جهانی نخست تا نظریه‌های نئورئالیسم و نئولیبرالیسم، روند تکامل این حوزه به تفصیل شرح داده شده است. ▫️کتاب همچنین به بررسی مارکسیسم و نئومارکسیسم می‌پردازد و نشان می‌دهد چرا این نظریه‌ها همچنان در جهان امروز اهمیت دارند. بخش ششم کتاب، بازخوانی نظریه‌های مارکسیستی از منظر روابط بین‌الملل است که با برداشت‌های رایج تفاوت‌هایی دارد. ▫️ در فصل هفتم، نظریه‌های انتقادی مانند سازه‌انگاری و پست‌مدرنیسم بررسی می‌شوند. این فصل به پرسش‌هایی درباره جهان مدرن می‌پردازد، جهانی که دیگر صرفاً با ابزارهای سنتی تحلیل‌پذیر نیست. ▫️ بخش‌های پایانی کتاب به بررسی بازیگران نوظهور روابط بین‌الملل و مفهوم قدرت در جهان امروز اختصاص دارد. در این بخش‌ها، تغییر نقش دولت‌ها، ظهور بازیگران غیردولتی و نظریه‌های حکمرانی جهانی به بحث گذاشته می‌شوند. ▫️ سرانجام، کتاب به وضعیت کنونی روابط بین‌الملل می‌پردازد. جایی که نظم مبتنی‌بر سازمان ملل در حال افول است و یک نئورئالیسم کلاسیک از دل بحران‌های جهانی سربرآورده است. پیامدهای این تحولات در جنگ‌ها و بحران‌های جاری جهان مشهود است. 📚@chapakhsh
مناظره متنی محمدحسن علایی جامعه‌شناس با بیژن عبدالکریمی (قسمت اول) روشنفکران ایران چه موضعی نسبت به «گفتمان نظام سلطه جهانی» عبدالکریمی دارند بیژن عبدالکریمی استاد دانشگاه معتقد است، روشنفکران ایران در شناسایی نظام سلطه جهانی کم کاری کرده‌اند و تا جهت و موضع خود نسبت به نظام سلطه را مشخص نکنند، توسعه و تحولی رخ نمی‌دهد، بسیاری از اساتید جامعه‌شناسی، فلسفه و تاریخ با این نگاه مخالفند. مناظره جاری قسمت اول از یک سلسله مناظره در این ارتباط است. ➖جهت مشاهده متن کامل کلیک کنید
📣 فروش ویژه کتاب اثر آیت‌الله میرباقری (نگرشی بر فلسفۀ تاریخ در پرتو معارف قرآن و اهل‌بیت علیهم‌ السلام) 📚 ۴۱۰ صفحه (قیمت ۱۱۰ هزار تومان با تخفیف ویژه: ۹۹ هزار تومان) ⚡️ با ارسال پُستیِ رایگان 📙 حکمت تاریخ، نگرشی حِکمی به موضوعاتِ مطرح در فلسفۀ تاریخ است که در آن، مبدأ، مسیر و منتهای تاریخ و اصول حاکم بر تکامل تاریخ اجتماعی بشر با شیوه‌ای استنادی، از معارف ثقلین استظهار می‌گردد‌. به بیان دیگر، حکمتِ مضاف به تاریخ، که از آن به حکمت تاریخ تعبیر می‌شود، نظریۀ تکامل تاریخ را بر پایۀ نظام معارف وحیانی تبیین و تشریح می‌کند. حکمت تاریخ صرفاً مولودِ یک ضرورت نظری نیست، بلکه این دانش از حلقه‌های پیوند بین اعتقادات دینی و برنامه‌ریزی اجتماعی محسوب می‌شود؛ چراکه بدون یک تحلیل روشن و روشمند از تاریخ اجتماعی بشر و شناخت عوامل دخیل در پیشرفت یا عقبگرد تاریخ اجتماعی، امكان برنامه‌ریزی جامع و معطوف به آینده وجود نخواهد داشت. این کتاب حلقه وصل دو مجموعه است: «ولایت الهیه» که نظام عالم را مبتنی بر وحی توصیف می‌کند و «حکمتِ حکومت» که زیرساخت‌های معرفتی حکومت دینی و نظام ولایت اجتماعی را تبیین می‌کند. 🌀 لینک خرید آسان: 🌐 https://bookroom.ir/fb/20232 🌀 پیام در شبکه‌های مجازی: 🆔 @tamaddonnovin 🌀 شماره تماس: ☎️ 02537746992
هانتینگتون: علوم سیاسی، چهار راه علوم است.
هدایت شده از سید محمد مهدی حسینی
لزوم اجتناب از تحلیل‌گران رمانتیک 🖊 سید محمد مهدی حسینی 🔸 در روابط بین الملل، مکاتب مختلفی وجود دارد، از طریف نظریات واقع‌گرا تا طیف نظریات لیبرال و فرانظریه‌هایی چون سازه‌انگاری و ... وجود دارد. 🔸 برخی از این مکاتب و تفکّرات، متأسفانه هستند (خوشبینانه) و نمی توانند واقعیات را درست بفهمنند. 🔸 برای کشورهایی چون جمهوری اسلامی بسیار ضروری است که از کارشناسانی در عرصه روابط بین الملل استفاده کند که رمانتیک نباشد. 🔸 فاصله دو توئیت فوق «کمتر از یک ماه» است. در عین این که «کاملا متناقض» است. 🔸 به قول آقای سعید جلیلی: «عرصه مسائل بین الملل، عرصه مسائل واقعی است، نه تفکّرات رمانتیک» 🆔@statebuilding
واضح بگویم دانشجوی علوم سیاسی که تاریخ باستان، میانه و معاصر ایران و جهان را درک نکرده باشد، به درد هیچ نمی‌خورد.