eitaa logo
"پِیوَست"
110 دنبال‌کننده
268 عکس
9 ویدیو
0 فایل
- برای داستان. https://daigo.ir/secret/841967027
مشاهده در ایتا
دانلود
گونه‌هایی که در ویژگی‌ها از هم متفاوتن و هرکدوم با زبان خاص خودشون صحبت می‌کنن، جدال خیر و شری که همواره درجریانه، شخص شیطان که روی زمین با تغییر شکل دادن درحال وسوسه‌ی تمام کسانیه که زندگی می‌کنن، افرادی که قصد پیدا کردن راه درست رو دارن اما با انتزاعِ داشتن "قدرت" و استشمام بوش فریب می‌خورن و به دام نقشه‌ای از پیش فکر شده می‌افتن که اون‌قدر بزرگه، آدم‌های دنبال حقیقت حتی اگر حدسش هم بزنن باورش نمی‌کنن. فوق‌العاده‌ست آقای تالکین، حیرت‌انگیزه. هرچه‌قدر منتقدها به ساختش خرده بگیرن هم از دیدنش پشیمون نمی‌شم. [و باید بگم هرچند توی سریال اسمش برده نمی‌شه اما نویسنده اعتقاد داشت خدای یگانه تمام دنیایی که درموردش نوشت رو آفریده]
«وقتی زندگی بهت نارنگی می‌ده» 🍊 (اسم کره‌ای: ممنون بابت زحماتت) خیلی زنده بود. واقعی، پررنگ، پراحساس، تکان‌دهنده. یادم نمی‌آد برای سریالی از شروع تا پایان این‌طوری اشک ریخته باشم (احتمالاً برخی لحظات رو از دست دادم) و نهایتاً هم از دیدنش لذت بردم و ممکنه بعد از یک فاصله‌ی زمانی دوباره ببینمش. فلسفه‌ای برای دوام آوردن ارائه می‌ده: مهم نیست زندگی بهت چی می‌ده، نارنگی یا لیمو یا سیب، اگه کسی رو داشته باشی که در سختی و راحتی، شادی و غم، همراه و حامی تو باشه از پس همه‌ش برمیای. در این حالت ″اون‌چه که نمی‌کشدت، پیوندت رو با عزیزت محکم‌تر می‌کنه.″ در مواجهه با موانعی که زندگی سرراهشون پرت می‌کنه، هرکدوم سپر دیگری می‌شن که زندگی‌ای که بهشون سخت گرفته رو قابل زنده‌موندن کنن چون "زندگی رو اگه زندگی کنی می‌گذره"، چون مقاومت این‌طور به‌دست میاد و قدرت همین پشت هم رو داشتنه.
ملو مووی، سریال کوتاهیه درباره‌ی از دست دادن، رها کردن، علاقه داشتن، درک کردن و ادامه دادن. داستان پسری که از بچگی عاشق فیلم بوده و دختری به اسم مووی که برعکس از فیلم‌ها دل خوشی نداره. 🎞 می‌تونست بهتر باشه اگر این‌قدر برای جواب دادن به سوالاتی که در ذهن بیننده به وجود می‌آورد تعلل نمی‌کرد. بعضی جاها مجبور می‌شدی در ذهن خودت دلیل‌سازی کنی که این‌ها چرا این‌طوری رفتار کردن؟ دلیل این‌که این‌جا چنین حرفی زدن چی بود؟ ممکن بود چند قسمت بعد دلیل مشخص بشه یا اصلاً بیان نشه! بنابراین خیلی‌جاها بی‌منطق یا ناکامل به‌نظر می‌رسید و هیچ‌وقت حق مطلب رو ادا نکرد و به نتیجه نرسید. مخصوصاً در روابط هر دو زوج داستان ناگفته‌های بسیاری باقی موند که باعث می‌شد درنهایت ناراضی بمونی. [در بهترین حالت می‌تونم فرض کنم برای این‌که حس و درک شهودی رو بالاتر از فهمیدن در قالب کلمات می‌دونستن به مخاطب زمان می‌دادن که اول حس و حال شخصیت‌ها رو بگیره] نکات مثبتی هم داشت؛ سینماتوگرافی خیلی خوب بود، سعی کرده بودن کلیشه‌های قدیمی رو تاحدی بشکنن، اسم اپیزودها جالب بود، داستان برای شخصیت‌ها و ما چیزهایی برای یادگرفتن داشت و پر احساس بود. 2025