در هیچ دوره ای مانند عصر جدید درباره «عدالت، آزادی، برادری، انسان دوستی، صلح و صفا، راستی و درستی، امانت و صداقت، احسان و خدمت» سخن گفته نشده است، و در هیچ عصری هم مانند این عصر بر ضد این امور عمل نشده است.

حس میکنم این چنل ته تهش 10 تا بشه

ملت مطالب طنز و دلقک بازیو بیشتر بهش ارزش میدن💔

سلطان فقط حسین

این چنلا هستن هزارتایی بعدش طرف ناشناس میذاره من از اون موقع که دو رقمی بودی باهات بودم😂

این چنل که نمیشه

ولی اگه شد حسین بیا بگو من نفر سوم بودم💔🤣

روابط انسانها با همدیگه حالا برسیم به سوال اصلی: ما توی ابزارسازی و تشکیلات اجتماعی پیشرفت کردیم، اما آیا توی روابط انسانی هم پیشرفت کردیم؟ اگه این پیشرفت شده باشه، اسمش واقعاً تکامله. یعنی تعالی. یعنی واقعاً بالا رفتیم. بذارید چند تا سوال مطرح کنیم: آیا انسان امروز نسبت به دیگران بیشتر احساس تعاون میکنه؟ آیا احساس مسئولیتش نسبت به همنوعهاش بیشتر شده؟ آیا عواطف انسانی عمیقتر شده؟ آیا بهرهکشی انسان از انسان واقعاً از بین رفته، یا فقط شکلش عوض شده و بدتر هم شده؟ آیا تجاوز به حقوق دیگران کمتر شده؟ یا نه، این مسائل همونطور که بوده باقی مونده؟ یا حتی بدتر هم شده؟ به عبارت دیگه: آیا ارزشهای انسانی — همون چیزهایی که ملاک انسانیت ماست — هم به اندازه ابزارها جلو اومده؟ نظرها فرق میکنه. بعضیها کاملاً بدبینن و میگن اگه ملاک پیشرفت، آسایش و سعادت انسان باشه، نمیشه گفت پیشرفت کردیم. حتی درباره ابزارها هم این حرف رو میزنن. مثال اول: سرعت سرعت یکی از چیزهاییه که فوقالعاده پیشرفت کرده. صد سال پیش امکان نداشت توی یه دقیقه از تهران به کسی زنگ بزنی و توی یه ساعت با هواپیما برسی یه جای دیگه. سرعت خیلی زیاد شده. اما سوال اینه: این سرعت واقعاً به نفع انسانه؟ مشکل اینجاست که سرعت یه وسیلهست. همونطور که یه آدم خوب رو زودتر به هدفش میرسونه، یه آدم پلید رو هم زودتر به هدف پلیدش میرسونه. امروز وسایل آدمکشی رو میتونن توی چند ساعت از این سر دنیا به اون سر دنیا برسونن و میلیونها نفر رو یهجا بکشن. پس نتیجه نهایی چیه؟ مثال دوم: پیشرفت طب بذارید درباره پزشکی هم فکر کنیم. ظاهراً پیشرفت طب عالیه. بچهتون مریض میشه، دارو هست، درمان میشه. شکی نیست که این پیشرفته. اما بعضیها مثل الکسیس کارل معتقدن پیشرفت طب داره نسل انسان رو ضعیف میکنه. چرا؟ قدیم انسانهای ضعیف از بین میرفتن و قویها باقی میموندن. نسل قویتر میشد. اما حالا طب، آدمهای ضعیفی رو که طبیعت محکوم به مرگ کرده، نگه میداره. بچهای که هفت ماهه به دنیا اومده، قدیم میمرد. حالا با وسایل پزشکی نگهش میداریم. خوبه، ولی نسل بعدی از این آدمهای ضعیف به وجود میاد. تازه مسئله تراکم جمعیت هم هست. شاید آدمهایی که برای بهبود نسل صلاحیت ندارن بمونن و آدمهای بهتر از بین برن. مثال سوم: رسانههای گروهی وسایل خبررسانی هم همینطوره. آدم فکر میکنه چه عالی که میشینی سر ساعت خبر مورد علاقهات رو میشنوی. اما این چقدر دلهره و اضطراب به وجود میاره! قدیم مردم شیراز هیچوقت نمیفهمیدن که مثلاً در قوچان سیل اومده و هزاران نفر بیخانمان شدن. حالا میفهمن و ناراحت میشن. هزاران خبر ناراحتکننده از گوشه و کنار دنیا هر روز میرسه. پس از نظر آسایش، اینها هم جای تردید دارن. اما نظر ما چیه؟ ما معتقدیم در نهایت، تکامل واقعی همینه و با رشد ارزشهای انسانی میشه بر این مشکلات مسلط شد. ولی فعلاً واقعیت اینه: در مسئله روابط انسان با انسان، یا نمیشه گفت پیشرفتی شده، یا اگه شده، به اندازه پیشرفت ابزار و تشکیلات اجتماعی نبوده. رابطه آدمها با هم، اونقدر که ابزارها جلو رفتن، بهتر نشده. ادامه دارد… 🌱