شهادت شروعی دوباره را می‌طلبد؛

من اصلا شهید آوینی را نمی شناختم؛

کار خوب را باید حمایت کرد؛ چند وقتی است مشغول مطالعه در زمینه هنر، رسانه و حوزه شدم؛ سوالات متعددی در این زمینه وجود دارد که هنوز کاری نشده و روی زمین باقی مانده است؛ از همه مهمتر ردپایی از حوزه در این مسیر یا خیلی کمتر یا اصلا دیده نمی شود. گویا حوزه خودش را متولی این امر نمی بیند تا بخواهد تعریفی برای ورود به این عرصه داشته باشد؛ چه با عنوان هدایت فکری یا مشاوره معرفتی؛ اما این طرف قضیه؛ نگاه جالب امام جمعه ای قلم من را به خودش معطوف می‌کند؛ آقای آل هاشم؛ انگار تریبون نماز جمعه را یک تریبون سنتی نمی بیند؛ فاصله او تا هنر زیاد نیست؛ از حضور در محافل شعرا و ادیبان گرفته تا حضور در سینما برای دیدن فیلم های سینمایی معرفتی چون منصور , غریب و...؛ اما به این ختم نمی شود؛کار خوب را باید حمایت کرد؛ این دفعه از تریبون نماز جمعه؛ بستری برای حمایت از فیلم سینمایی به وقت شام؛ ایشان در پایان خطبه دوم نماز جمعه از نمازگزاران خواست تا این فیلم را تنها نگذارند و اعلام کردند که خودش امشب به دیدن فیلم خواهد رفت؛ این گونه باید کار خوب را حمایت کرد؛ #یاداشت؛ #تقدیر https://eitaa.com/Qalamdan/16

متن یا حاشیه🔻 انتشار پیام رهبر عزیز ملت ایران در دنیای بمباران اطلاعاتِ متفرقه، خودش کار بزرگی است. انتشار از طریق استند هم خلاقیت را می رساند، هم دغدغه مندی مسؤلین مربوطه را؛ کار خوب را باید حمایت کرد. اما چند نکته و این طرف ماجرا🔻 ظرفیت بسندگی و اکتفا کردن به این استند فقط اتمام کار نیست بلکه آغاز کار است. آفت امروز رسانه انتشار سازی و انتشار بسندگی با ابزار های نوین و جذاب موجب شده است که راه خود را برای رفع تکلیف باز کند. اگر از مسؤلان مربوطه علت انتشار به صورت استند را جویا شوید، پاسخ بدین صورت است که متن پیام را منتشر می‌کنیم تا مطالعه شود. اما سوال اینجاست تا کی باید بر خط فرمان انتشار بسندگی منفعلانه حرکت کنیم، آیا با این رویه، گفتمان سازی و هدفی که در متن پیام رهبر عزیز وجود دارد صورت می‌گیرد؛ آیا توانسته ایم نوک پیکان را از انتشار به سمت خط فرمان و مطالبات رهبر بچرخانیم. بسیار اتفاق می افتد که محتوای حیات دار و احیا کننده امید، در پس پرده هایی از قالب های جذاب سازی رسانه مخفی و مغفول واقع می‌شود. همانند شخصی که برای خرید آئینه می رود ولی جذاب های ظاهری آئینه او را از متن به حاشیه می کشاند. #یادداشت #تقدیر https://eitaa.com/Qalamdan/17

🔸افتتاحیه با حضور دخترکان. چند وقتی است برای افتتاحیه در عرصه های مختلف حضور دخترکان با پوشش های مختلف هرچند پوشیده و به تظاهر آرمان گرایی ملی و ایرانی بین مسؤلین باب شده است. سوال این جاست هدف از حضور دخترکان چیست؟ آیا این حکایت گری از این ندارد که نقشه فرهنگی بو داری، با قدرت رسانه ای و اثرگذاری فکری در بین جامعه در حال ترویج است؟ حضور مطالبه گران فعال مذهبی فرهنگی را نمیطلبد؟ تا پاسخی اقناعی را فارغ از هرگونه سیاست گذاری فرار از صحنه مطالبه کنند؟؟ یا این مسیر، بدنبال عادی سازی جریان ابتذال با مخفی سازی در پشت پوشش ملی و مذهبی می‌باشند ؟ گمانه ها به کدام سمت حکایت گری میکند؟؟ از این دست تصاویر در بین رسانه ها به راحتی قابل دسترسی می‌باشند. #مخفی_سازی #تقدیر https://eitaa.com/Qalamdan/18

چرا گریه ؟! دل برای گریه بهانه‌ میخواهد تا اشکهای درون وجودش را به بیرون بریزد چه درخلوت باشد چه در جلوت، پسرکی پرسید بابا چرا گریه؛ به انتظار پاسخی از پدر نشسته؛ چرا گریه؟ امروزهم حرف بسیار است چرا گریه؟ حتما جوابش این است : «گریه معنا دارد؛ » گاهی در خلوت های خود دست به سر گذاشته وچشمان همچون ابر بهاری میبارند، بهانه باریدنش فراق و دلتنگی یاران ، غم از دست دادن عزیزان و نزدیکان. ولی چرا گریه؟! گریه سلاح تاریخی است؛ قدرت آفرین و حماسه ساز است. صدیقه طاهره سلام الله علیها روز و شب اشک می ریزد؛ هرچند که غم از دست دادن پدر سخت است ولی اگر اشکهای ایشان در فراق پدر خلاصه شود، این اشک شخصی است؛ اشک شخصی حماسه ساز نیست. بقا ندارد. دشمن را به اشک شخصی چه کار؛ دشمنی که بغض و کینه علوی و فاطمی دارد ، تادندان مسلح است چرا شکایتش را به پیش علی می برد؛ به فاطمه بگو صبح یا شب گریه کند، بلند بلند گریه نکند؛ قرارگاه حماسه ساز شد بیت الاحزان. راستی چرا گریه؟ انتظار سرآمد پدر جوابی بده؟ چرا گریه؟ پدری از جنس ایمان و غرق در توحید چگونه معنای گریه را بیان کند؟! تا حقیقت گریه برای فرزندش آشکار شود و برای همیشه ماندگار بماند. بازبان پدری می‌گوید: « مى‌بينيد كه به ما گفته‌اند هر سال براى امام حسين (عليه السلام) گريه كنيد. گريه كردن، به معناى زنده بودن يك مصيبت است؛ گويى همين ديروز اتّفاق افتاده است. انسانى هزار و چند صد سال قبل به شهادت رسيده است؛ چرا بايد امروز براى او گريه كرد؟ گريه‌ى ما به سبب اين است كه اگر ياد او با همه‌ى ابعادش در ذهن و زندگى و بساط هستى ما زنده نماند، بتدريج فكر و سرانگشت اشاره‌ى او كمرنگ خواهد شد؛ چه ما بخواهيم و چه نخواهيم.» عجب پیامی دارد گریه؟! حالا که پدرنیست ! دلم بغض کرده، گویی پیام را برای دلهای امروز ما بیان کرده ؛ تا دوباره پرسیده نشود چرا گریه؟! https://eitaa.com/Qalamdan/19 #تقدیر #یادداشت

سر دار رادان همان مردی که در مقابل محفلی ها ایستاد با تمام تواضعش اشک تمام محفلی ها را در آورد مردی از جنس حضور و حماسه مردی از جنس اقتدار و شجاعت مردی از جنس میدان و عملیات مردی برای همه مردان دشمنی برای تمام نامردان. #یاعلی #تقدیر https://eitaa.com/Qalamdan/23

سلبریتی واقعی مرد امروز همان مرد دیروز است مرد یا علی گویان امروز همان مرد سجده کنان دیروز است این مردها سلبریتی واقعی ما هستند، نه نامردانی از جنس بزدلی که با وطن فروشی به دنبال لاشه خواری میگردند آنهم در لابلای فضولات ترامپ و نتانياهو نجاستخوار که جایشان برای زباله دانی تاریخ هم زیاد است، افرادی چون کریمی و خطیبی و همزادهایشان. سلبریتی واقعی ما افراد حقیقی هستند نه فیک هایی که تا به دارایی رسیدن لاش خور بودن خودشان را رو کردند. افتخار میکنم به وجود شما از راه دور دستان پر تلاش و اقتدارشما را بوسه میزنم سردار رادان. https://eitaa.com/Qalamdan/24

تعامل یا تقابل... باز بوی مذاکره وسط میدان جنگ، هنوز چند قدمی از ضربه های خباثت دشمن نجاستخوار نگذشته است. گویا مسؤلین و برخی از مردم به زودی همه چیز را فراموش کردند، شهادت های چند هزار نفری را به سرعت از یاد برده اند . مسؤلین در وسط جنگ بدنبال ریسمان سیاه سوخته ای برای مذاکره میگردند. تا پیوند تعاملی ایجاد کنند. انگار دنبال تعامل برای تکامل ایران میگردند، آنهم با ریسمان سیاه سوخته، عجیب است واقعاً؟! یا نه، گویا به خیال خودشان فرآیند تکامل ایران را طی کنند یا نقشه دیگری برای تکامل خودشان چیده اند؟! میخواهند نقش های از پیش تعیین شده ای را در این تعامل برای به انسجام رساندن حداکثری به نفع خود برسانند. وسط جنگ شیپور تعامل باید برچیده شود این یک مذاکره ابلهانه است، این تعامل نیست، بوی تقابل می‌دهد. بیعت برای تعامل است حرفی نیست ولی این بیعت و تعامل با چه کسی؟ در چه موقعیتی؟ با چه هدفی؟ روزی هم بشارت به مؤمنان داده شد «لقد رضی الله عن المؤمنین» خدا به قطع و یقین از شما خشنود شد؛ بخاطر چه جیزی؟! بخاطر اینکه «اذ یبایعونک تحت الشجره» چون شما مؤمنین دست بیعت با رسول الله دادید، دست بیعت با امام حق دادید، «فعلم ما فی قلوبهم» خدا هم آنچه در دلهایشان میگذرد مطلع است حالا که بیعت با امام حق کردید این بیعت برکت آور است شما را از یاس و ناامیدی به سمت میدان امیدواری و حرکت می کشاند و قلبهایتان آرام میشود «فانزل السکینه علیهم » و بشارت دیگر این است چون بیعت با امام حق کردید پیرو حق و ولایت فقیه بودید فتح و گشایش و پیروزی هم یرایتان رقم می‌خورد شما پیروزید «و اثابهم فتحا قریبا» این نوع بیعت تعامل تکاملی است. چون بیعت با امام حق بیعت با خداست «ان الذین یبایعونک انما یبایعون الله» دست خدا و قدرت الهی همراه هیشگی آنهاست در تمام لحظات «ید الله فوق ایدیهم » در مقابل عده ای سر تا کمر در زیر برف که هیچ، درون لاک خود کرده اند گوش شنوا و چشم بینا را از دست داده اند بدنبال بیراهه می‌روند گویا هدفشان پیمان شکستن با ولی است، گویا سخنان ولی را فراموش کرده اند ولی بدانند زیان گری بیش نیستند چون « فمن نکث فانما ینکث علی نفسه» به این گروه باید یک کلام گفت: در برابر ظالم نجاستخوار جنایتکار چه دست بیعتی، چه دست تعاملی؟! نجاستخواری که دستش به هرچه برسد ذات نجاستش همه جا را به نجاست می کشاند، این نجاست نجاستی نیست که قابل تطهیر باشد چون ذات نجسی دارد، با این نجاست مگر میشود به طهارت رسید، مگر اسباب طهارتی داریم که نجاست او را تطهیر کند؟! در برابر این نجاست فقط باید گفت «مثلی لایبایع مثله» چون ذات طاهر تعاملی برای ذات نجس ندارد وجه مشترکی نمی یابد و چقدر حکیمانه بود سخن رهبر شهید: «چون ملت ایران سابقه بلندی «طاهری» دارد، معارف عالی دارد، با این سابقه بلندی فقط باید گفت تقابل نه تعامل چون نسخه عملی ملت ایران نسخه عملی سید الشهدا است نسخه عملی مثلی لا یبایع مثله می باشد.» https://eitaa.com/Qalamdan/25