eitaa logo
عکس‌نوشته‌ها
1.2هزار دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
65 ویدیو
1.8هزار فایل
شاخه‌ای از اقدامات و ماموریت‌های اندیشکده مستوره @cupathology آرا نزدیک به اصول اسلام به رنگ #سبز 🟢 و آرا دور از اصول اسلام به رنگ #بنفش 🟣 طراحی می‌شود. 📬 | ارسال نظرات: @mj_khajevand 🌿 | حامیان مالی کانال (صندوق برکت): @cupathology_barekat
مشاهده در ایتا
دانلود
🟢 در قیامت برای توجیه رفتار مسامحه‌آمیز در برابر «» نداریم ✓ اگر خداوند روز قیامت ریش مرا گرفت و گفت: «تو می‌فهمیدی که این شبهه خطرناک است؛ می‌دیدی که در جامعه گسترش یافته و کسانی در حال منحرف شدن هستند؛ با اینکه می‌دانستی و عقلت هم می‌رسید که باید پاسخی بدهی، چرا سکوت کردی؟» اگر بگویم جامعه از من نمی‌خواست و استقبال نمی‌کرد، او می‌گوید: «به تو چه! من خدای تو هستم؛ این فهم را به تو دادم که در برابر این مسائل مقابله کنی یا نه؟ چرا نکردی؟» من چه جوابی بدهم؟ ✓ از جمله وظایفِ ما، وظایف اجتماعی و ارشاد دیگران است. [همان‌طور که گفته‌اند:] اگر بینی که نابینا و چاه است / اگر خاموش بنشینی، گناه است. وقتی ما می‌بینیم جوانانمان در معرض چنین خطرهایی هستند که نتیجه‌اش عذاب ابدی است، آیا می‌توانیم آرام بنشینیم؟ [اگر بگوییم:] ما که آن‌ها را به جهنم نینداختیم، پس به من چه! - علی‌الظاهر برای این نوع رفتارِ مسامحه‌آمیز، حجتی نداریم و روزی باید پاسخگو باشیم. 📖 علامه محمد تقی مصباح یزدی(ره) 🎙 eitaa.com/QuoteArchive/4830 💬 کانال عکس‌نوشته‌ها شاخه‌ای از ماموریت‌های اندیشکده مستوره [ عضویت ] @QuoteArchive
🟢 هرچه از یاد گرفتم، خودم یاد گرفتم؛ کسی نبود که به ما یاد بدهد ✓ بی‌بی یاخشیگل، ۸۵ ساله، از اهالی روستای گرمک خراسان شمالی؛ پیشکسوت در قابلگی و مامایی سنتی است. در بخشی از گفت‌وگویی که با ایشان انجام شده، درباره دانش تجربی و نقد شیوه‌های نوین زایمان چنین می‌گویند: ✓ «هرچه از مامایی یاد گرفتم، خودم یاد گرفتم؛ کسی نبود که یاد بدهد. بی‌بی‌های آن زمان هم خودشان یاد می‌گرفتند. من نبض زنان را که می‌گیرم، می‌فهمم کی وقتش است که بچه به دنیا بیاید. خداوند عالم دستم را سَبُک کرده تا بتوانم دردِ زن را تشخیص دهم. بیشتر بچه‌های این منطقه را خودم به دنیا آورده‌ام؛ دوقلو بوده، سه‌قلو بوده. ✓ به من می‌گویند: «تو چه فنی داری که به ما نمی‌گویی؟» می‌گویم: «من که سواد ندارم تا نشانتان بدهم؛ بیایید ببینید چه کار می‌کنم، تا این‌طور زن‌ها را قاچ نکنید.» قدیم زایمان می‌کردند، به ساعت نرسیده بلند می‌شدند و به کارهایشان می‌رسیدند. من خودم ناف بچه‌ام را گرفتم. الان اما زایمان می‌کنند و نمی‌توانند تکان بخورند. ✓ دکترها هم فقط یک چاقو و آمپول یاد گرفته‌اند. زایمان روی تخت خیلی سخت است؛ زمین که باشند راحت است. روی تخت، ماما نمی‌تواند به زن کمک کند و پرستارها هم فقط با فشار می‌خواهند همه چیز را حل کنند؛ انگار دارند دل و روده زن را بیرون می‌آورند! سریع هم می‌گویند سزارین؛ آخر این که نشد…» 🔗 گزارش خبرگزاری مهر | ۲۳ مرداد ۱۳۹۹ منبع: mehrnews.com/xSvs8 💬 کانال عکس‌نوشته‌ها شاخه‌ای از ماموریت‌های اندیشکده مستوره [ عضویت ] @QuoteArchive
عکس‌نوشته‌ها
✓ زایمان، اگرچه در ظاهر رخدادی زیستی است، هرگز فقط یک اتفاق جسمانی نیست. زایمان با بدن زن سروکار دارد، اما هم‌زمان با خانواده، ترس، امید، مادری، اعتماد، درد، شرم، قدرت و نهادهای اجتماعی نیز پیوند می‌خورد. ✓ در دهه‌های اخیر، زایمان بیش از پیش «پزشکی» شده است. به این معنا که بارداری و تولد، به‌جای آنکه بخشی از تجربه زیسته زنان و روند طبیعی زندگی تلقی شوند، اغلب همچون وضعیت‌هایی پرخطر فهمیده می‌شوند؛ وضعیت‌هایی که باید زیر نظر پزشک، دستگاه، آزمایش، پایش مداوم و مداخله تخصصی مدیریت شوند. ✓ بیمارستان جای خانه را گرفته، فناوری جای بسیاری از شکل‌های تجربه‌محور مراقبت را پر کرده و در چنین وضعیتی، زن زائو کم‌کم از جایگاه «کنشگر اصلی» کنار می‌رود و به بیماری تبدیل می‌شود که دیگران درباره بدن او تصمیم می‌گیرند. ✓ زایمان، که می‌تواند تجربه‌ای عمیق، انسانی و رابطه‌مند باشد، گاه به فرایندی فنی، شتاب‌زده، استریل و کنترل‌شده فروکاسته می‌شود. شاید تفاوت قابله‌های قدیم با بسیاری از ساختارهای درمانی امروز، دقیقاً در همین‌جا آشکار شود. در الگوی سنتی مامایی، زن زائو فقط یک «مورد پزشکی» نبود. او زنی بود در آستانه مادر شدن؛ انسانی در میانه درد، انتظار و دگرگونی. ✓ قابله‌ها معمولاً فقط برای کمک به تولد نوزاد حاضر نمی‌شدند؛ بلکه در کنار زن می‌ماندند تا او را در عبور از یکی از شدیدترین و عمیق‌ترین تجربه‌های زندگی‌ همراهی کنند. دانش آنان فقط فنی نبود؛ از شناخت بدن، شناخت ترس، شناخت خانواده و شناخت زبان زنان نیز مایه می‌گرفت. ✓ اما در الگوی پزشکی مسلط، ارزش‌هایی مانند خطر، کنترل، استریلیتی، سرعت و مداخله، جایگاه برجسته‌ای پیدا می‌کنند. در چنین فضایی، ممکن است زایمان از نظر پزشکی «موفق» ثبت شود؛ نوزاد سالم باشد و مادر نیز مشکل جسمی جدی نداشته باشد، اما تجربه مادر از آن لحظه، تجربه‌ای آمیخته با تنهایی، بی‌اختیاری یا حتی بیگانگی با بدن خود باشد. 👤دکتر سیده مُنا فضلی پور پژوهشگر پسی دکتری جامعه شناسی منبع: https://toseezanan.ir/مامایی-سنتی-و-پزشکی-شدن-زایمان/ 💬 کانال عکس‌نوشته‌ها شاخه‌ای از ماموریت‌های اندیشکده مستوره [ عضویت ] @QuoteArchive