میگن اسب که پاش می‌شکنه، باید بُکُشنش که زجرکُش نشه. من که میگم زجرکُش شدنِ اسب از دردش نیست، از اینه که دیگه نمی‌تونه بدوه. رویای اسب دویدنه؛ نقطه‌ی عطف داستانش، بال‌هاش، نورِ آرزوهاش، برقِ چشم‌های دُرُشتِ مشکیش، دلخوشیِ یال‌هاش، دویدنه. اسب رویاشو از دست داد، آینده‌شو، پوئنی که اونو تعریفش می‌کرد رو از دست داد. پس پژمرده شد، قلبش شکست، و یه گوشه افتاد و با زندگی قهر کرد .

ماهیِ قرمز بمان، حتی اگر بد بگذرد ؛ می‌رسد روزی که این دریاچه از سد بگذرد ..

دِ ل پَ ر ی ش ا ن _ دِل‌پریشان/ آشفتگی ، به نوعی فُتادن ، دل‌آشوبی ، نگرانی ، بی‌قراری ، اضطراب ، استرس .

غَ م ی ، شُ دَ ن _ غَمی‌شدن/ انتقالِ غم ، گریز از مواجهه با اندوهِ دیگری به‌ویژه از سرِ خودمحافظتی ، فرار ، هراس ، یا شاید هم به نوعی مقاومت یا شجاعتِ فرد در همراهی با غمِ دیگری با وجودِ آگاهی از بارِ عاطفیِ آن ، غم‌گریزی .