این روزها چه سرد است، دنیای کوچک ما فرعونیان چه کردند، با پیر و کودک ما... ماه تمام ما را، در خاک و خون کشیدند در خون نشست یاران، ماه مبارک ما! آتشفشان خشم‌اند، آیینه‌ی شکوه‌اند بنگر چه بی شمارند، یاران اندک ما بر بی گناهی ما، روشن ترین گواه است هم کوله پشتی ما، هم بادبادک ما... تا آسمان هفتم، فریاد سرخشان رفت، پرپر شدند هر چند، گل‌های میخک ما، خاموش کی توان کرد، از یاد کی توان برد! این داغ آتش افروخت، در جان تک تک ما! هم موج انفجارند، هم مژده‌ی بهارند... صد داستان حماسه است، دستان کوچک ما...

- در وصف دختران میناب... گشـته ام این خــانه را، اینجا و آنـجا نیـستی دخـتــرِ زیـبـــای مــن، دلتــنــگ بـابـا نیـستی؟! تـا هــزار و یـک شــمــردم بــازیِ خـوبی نــبود خــوب قــایـم می شوی دیگر تو پـیدا نیستی دفتـرِ مشقت چـرا امشب جلویت باز نیست؟! پس به فــکر امتـحان و درس فــردا نیستی؟! دخـتـرم کابـوس دیدم گیـسوانت خاکی است خــواب میبینم؟"نه"بـیــدارم، تــو امّـا نیستی! دستِ کم یک بار دیـگر کفـش نویَت را بپوش عیـد نــزدیک است، عــیدی ‌که با ما نیستی:)' اشـک هایــم را نـدیــدی دخُــترم حــالا بـبیـن گـریــه کردم، چـون تو در آغوشِ بابا نیستی. زهرا امیدی

"سرشارم از جوانی هرچند پیر دهرم... چون سرو در خزان نیز رنگ بهار دارم" - شعر با صدای رهبر شهید

شما ای گاوهای شیرده، دور‌ ِخلیج فارس، نباید گرگ‌های هرزه را پروار می‌کردید نمی‌بایست شیر خفته را بیدار می‌کردید اگر کردید، باید زود استغفار می‌کردید               گذشت آن دوره که دنیا تیول و طِلق دزدان بود که استعمار می‌کردید و استثمار می‌کردید تمام زورتان کشتار دختربچه‌هامان بود بلد بودید اگر، با مردها پیکار می‌کردید شما ای گاوهای شیرده، دورِ خلیج فارس نباید گرگ‌های هرزه را پروار می‌کردید نمی‌بایست با قوم یهود از پشت می‌بستید و در ظاهر به ما مهر و وفا اظهار می‌کردید دخیلِ عافیت بر قلعه‌ی خیبر نمی‌بستید اگر یاد از مَصاف حیدر کرّار می‌کردید شیوخِ پَستِ الأزهر، تهی مغزانِ الاَحقَر                  که دائم حرف اسرائیل را نشخوار می‌کردید،  شما که عمری از آیات قرآن نان درآوردید چرا با خونِ خلق روزه‌دار افطار می‌کردید؟ چه شد حالا به دست‌وپای غربِ وحشی افتادید؟ شما که قدرت خاکِ مرا انکار می‌کردید جهان دیگر به کام نحس کفتاران نخواهد بود نمی‌بایست شیر خفته را بیدار می‌کردید #عباس_احمدی.

از بارش بی موقع باران چه بگویم؟ از بام ترک خورده‌ی ویران چه بگویم؟ نم نم زده غم ، تیشه به رگ‌های خیابان از دیده‌ی نمناک  درختان چه بگویم؟ حیرانم و آواره‌ی هر کوچه و برزن... رفتی و من از این دل حیران چه بگویم؟ پاییز دلم گشته هم آوای زمستان... پژمرده تن از شاخه‌ی عریان چه بگویم؟

"رضا شهادت داد به خادمین حریمش" رهبرشهید🇮🇷