بنده کتاب بربادرفته رو تموم کردم البته جلد اولشو و باید بگم که بلی از همون سبک کلاسیکی هست که میپرستم
ولی انصافا خودم الان فهمیدم
رمان های ایرانی واقعا بهتر از رمان های غربی یا در کل خارجیه
عشقی که تو رمانای ایرانی هست تو اونا نیست
فضایی که تو رمان های ایرانی هست تو اونا نیست
حسی که داره باهم قابل قیاس نیست
و من هیچوقت با عشقی که مثلا در کتاب های غربی بوده نتونستم ارتباط برقرار کنم و تا بخواید با کتاب ایرانی تونستم
حقیقتا دلم نمیخواد کتاب 'یادت باشد' تموم بشه
هیچوقت برای یه کتاب آنقدر گریه نکرده بودم اونم وقتی هنوز یه ذرشو خوندم
همونطور که دلم نمیخواد تموم بشه دلمم نمیخواست واقعیت داشته باشه ولی این کتاب واقعیت داره
ولی الان بیشتر از همه دارم ایدل من رو میبینم و تازه آقای پلانکتون رو شروع کردم