گاهی وقتا دلم می‌خواد قوی نباشم تحمل نکنم گریه کنم کوتاه بیام هرچی تو دلمه بگم ملاحظه نکنم ولی ولی امان از صبر:) •رَجآء؛•

_

یک، دو، سه… عکاسی برای من، نه چیدنِ کادر هست و نه بازی با نور؛ برای من، تلاش برای دیدنِ حقیقتی است که پشت ظاهرِ جهان پنهان شده. بزرگ‌ترین و شجاعانه‌ترین تغییری که در زندگی‌ام رقم زدم، همین بود: رفتن به دنبالِ رویاهام. دنبال مسیری که دوست داشتم در اون قدم بردارم. من پشیمون نیستم و نخواهم بود؛ حتی اگر در این راه به هزاران چالش بخورم، باز هم بابتِ انتخابی که با عقلِ سلیم و تمامِ عشقم انجام دادم، بارها راضی‌ام و راضی می‌مانم. عکاسی برای من فقط یه هنر نیست؛ آخرین و تنها نخی است که مرا به زندگی وصل می‌کند. عکاسی، تمامِ ذوق و شوقِ من برای ادامه دادن هست. خیلی‌ها برای تفریح عکاسی می‌کنند، اما من… من «عاشقانه» عکاسی می‌کنم. این کار برای من، مثل خودِ زندگی، امیدوارکننده و لذت‌بخش هست.:) آوینیِ بزرگ معتقد بود باید چارچوب‌ها و قوانین را گاهی شکست. باید از دنیای همیشگی‌مون بزنیم بیرون، یا جایی از اون را تغییر بدیم تا بتونیم «اثر» خلق کنیم؛ اثری ماندگار و تأثیرگذار. ومی‌دونم: اگر حاضر شدیم سختی‌هایش را به جون بخریم، آن‌وقت است که احتمالاً موفق خواهیم شد. خیالی نیست؛ رنج کشیدن اجتناب‌ناپذیر هست، اما چه قشنگ که این رنج، در همون مسیری باشه که با تمامِ وجود دوستش داریم و در آخر : میشه عاشق بود و تو چشمِ معشوق زل نزد و صبر کرد… این نوعِ دیگری از عشق است. بمونه به یادگار از روزهایی که تنها امید داشتنِ این مسیر و قشنگی پایان ناپذیرش مرا زنده نگه داشت. ۲۸مرداد صفر پنج.

امروز خاطراتِ روز کنکورم مثل یه سکانس برام تداعی شد... الهی که اشکِ شوق، موقع دیدنِ نتایج، نصیبِ همه‌ی کنکوری‌های عزیز بشه..✨

#مداحی خودم میدونم اینو که: برات کم نوکری کردم…❤️‍🩹

گوش کنید.. و خوش به سعادت اونایی که اشکی ریختن... اگه اشکی جاری شد قابل دونستید ما هم از دعای خیرتون بی نصیب نزارید:)💔 التماس دعای فرج

ویل دورانت مینویسه: یهودیان در طول قرون وسطی هم چنان زنان خویش را با لباس فاخر می‌آراستند؛ اما به آنها اجازه نمی‌دادند با سر عریان به میان مردم بروند. جالب تر این‌که حتی همین امروز هم ، متدینین یهودی در سرزمین های اشغالی ، از پوشش کامل استفاده میکنن. _ستاره‌ها چیدنی نیستند. #معرفی_کتاب