. ۹ ربیع‌الاول ۱۴۴۸ قمری؛ ۱۱۸۸ سالِ امامتِ امید ۱۱۸۸ سال پیش، در چنین روزی، زمین از حجتِ خدا خالی نماند. در سامرا، در میان اندوهِ شهادتِ امام حسن عسکری عليه‌السلام، کودکی ۵ ساله بر پیکرِ پاک پدر، نماز خواند و بارقه‌ی امید را به چشمانِ منتظرانِ جهان دمید. او حجتِ مطلقِ خداوند بر روی زمین بود؛ همان که وعده داده شده زمین را از عدل و داد پر کند، چنانکه از ظلم و جور انباشته شده است. این روز، نه‌تنها آغازِ امامتِ آخرین ذخیره‌ی الهی بود، بلکه نقطه‌ی عطفی در تاریخِ تشیع شد؛ روزی که «نهم ربیع‌الاول در امتدادِ غدیر» قرار گرفت. ۱۱۸۸ سال از آن روزِ تاریخی می‌گذرد و ما همچنان در انتظارِ فرج به سر می‌بریم. امام زمان عجل‌الله‌فرجه در توقیعِ شریف خود به شیخ مفید، می‌فرمایند: «إِنَّا غَیْرُ مُهْمِلِینَ لِمُرَاعَاتِکُمْ وَ لَا نَاسِینَ لِذِکْرِکُمْ...» ما هرگز شما را به حال خود رها نکرده و از یاد نبرده‌ایم. این ۱۱۸۸ سال، نه به معنای عدم حضور، که دورانِ یک «حضورِ غایبانه» است؛ همانند یک خورشید پشت ابر. اگر نبود عنایتِ پیوسته‌ی آن حضرت، حتماً بلاهای بزرگ‌تری بر ما نازل می‌شد و دشمنان ما را نابود می‌کردند. و حالا، این بخش از پیام رهبر معظّم انقلاب این امید را در دلِ ما زنده می‌کند: امیدواریم حق‌تعالی بزودی با بشارت گشایش کلی در امر ظهور عامّ سرورمان حضرت ولی‌الله الاعظم، قلب مبارک آنجناب را پر از سُرور فرمایند که از قِبَل آن، انواع برکات بر اهل دنیا نازل خواهد شد بِمَنِّه و کرمه. ۱۱۸۸ سال است که آفتاب ولایتِ او، در پشت‌پرده‌ی غیبت، بر این خاک می‌تابد و ما را از تباهی نجات می‌دهد. امروز، در آستانه‌ی این «بشارتِ گشایش»، با یقین به وعده‌ی الهی که «إِنَّ اللَّهَ لَا یُخْلِفُ الْمِیعَادَ»، لحظه‌شمارِ طلوعِ صبحِ عدالت‌ایم. امروز، در سالروزِ این امامتِ ۱۱۸۸ ساله، بیایید بار دیگر با او تجدیدِ عهد کنیم. با او بیعت کنیم که تا آخرین نفس، در مسیرِ ظهورش، برای ساختنِ فردایی روشن، برای تحققِ تمدنِ نوینِ اسلامی و برای زمینه‌سازیِ آن عدلِ جهانی، قدم برداریم. با تو درعهدیم، تا صبحِ ظهور.. اللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّکَ الفَرَجَ وَ الْعافِیَةَ وَ النَّصْر #روایت_رجاء #منجی_عالم ❀|@RajaaDesign

•|💐 بـر چهـره‌ی پُـر نـورِ مـحمّـد، صلـوات بر جلوه‌یِ پُر رحمتِ اَمجد، صلوات تابیـده بـه عـالَـم، رُخِ زیـبــایِ رســول بر خُلقِ نکو، سیرتِ احمد، صلوات #میلاد_پیامبر_اکرم #نقش_معنا ❀|@RajaaDesign

🌿 او آمد؛ و چشم‌انداز سعادت بشر روشن شد چه خوش‌سعادت بود زمین که ۱۴۴۸ سال پیش، او آمد؛ آمد و جهانی را با نورش روشن کرد و «رحمةً للعالمین» جهان شد. و چه کم‌سعادت بود زمین که تنها ۶۳ سال، پذیرای حضور ظاهری حبیب خدا بود؛ کسی که آمد تا مسیر حرکت انسان را به سوی کمال و بندگی خدا روشن کند. از آن روزی که خورشید وجود پیامبر اکرم -صلی‌الله‌علیه‌و‌آله- در مکه طلوع کرد، چشم‌انداز سعادت بشر درخشش دیگری یافت؛ زیرا برترین خلق خدا، با در دست داشتن قرآن و مأموریت هدایت همه‌جانبه انسان‌ها، قدم به این جهان گذاشت تا کاروان بشریت را به سوی عبودیت و تکامل الهی راهنمایی کند. او پدر مهربان امت اسلامی است. چنان‌که در پیام رهبر انقلاب اسلامی آمده است: «ما معتقدیم روح مطهر پیامبر رحمت (ص) همواره مراقب و هدایتگر و مهربان بر احوال مسلمانان و جامعه‌ی اسلامی هستند. آنگاه که خطایی از فرزندان این پدر مهربان و بزرگوار سر زند، خاطر ایشان رنجیده می‌شود و هرگاه که مسلمین به درس‌های ایشان عمل نمایند، قلب مبارکشان مسرور می‌گردد.» امروز راه پیامبر -صلی‌الله‌علیه‌و‌آله- پیش روی ماست؛ راهی که در آن، ایمان و اخلاق در کنار علم، پیشرفت و همدلی معنا پیدا می‌کند. درس مکتب او این است که امت اسلامی با کنار گذاشتن اختلاف‌ها، دفاع از یکدیگر و همکاری در عرصه‌های مختلف زندگی مادی و معنوی، می‌تواند مسیر رشد و شکوفایی را طی کند؛ مسیری که در نهایت به ساختن #تمدن_نوین_اسلامی خواهد انجامید. شاید زیباترین هدیه به پیامبر رحمت -صلی‌الله‌علیه‌و‌آله-، تنها یاد کردن از ایشان در این روز نباشد؛ بلکه نزدیک‌تر شدن به اخلاق ایشان، عمل کردن به آموزه های ایشان و تلاش برای ساختن جهانی باشد که شایسته نام امت پیامبر رحمت است. 🌱 #روایت_رجاء #میلاد_پیامبر_اکرم #رحمة_للعالمین ❀|@RajaaDesign

•|✨📚 علم، وقتی انسان می‌سازد که با اندیشه همراه شود و اندیشه، وقتی به حرکت می‌رسد که دست‌هایی برای ساختن باشند. مکتبِ امام صادق -علیه‌السلام- دقیقاً همین بود؛ مدرسه‌ای برای انسان‌سازی. در این پست، از این مسیرِ ماندگار گفتیم. از علم تا حرکت، از اندیشه تا ساختنِ تمدن. #امام_صادق #کتاب_خوان #ریشه_های_ما ❀|@RajaaDesign

•|🌍✨ ۱۳ شهریور، روز علوم پایه؛ روزِ بزرگداشتِ مردی که علم را به دقتِ ترازو گره زد ابوریحان بیرونی از آن ذهن‌هایی بود که کنجکاوی‌شان در مرزِ یک علم متوقف نمی‌شد. از ریاضیات و نجوم تا مطالعهٔ طبیعت و پزشکی، جهان را با پرسش، مشاهده و یادگیری دنبال می‌کرد. شاید همین‌جا بد نباشد از خودمان بپرسیم: اگر ابوریحان امروز دانشجو بود، فقط یک رشته می‌خواند؟ شاید نه. شاید تخصصش را عمیق می‌کرد، اما ذهنش را محدود نمی‌کرد. چون مسئله‌های واقعیِ جهان، مرزهای رشته‌های دانشگاهی را نمی‌شناسند. ❓و بعد، سؤالی مهم‌تر: درس بخوانم که چه بشود؟ برای نمره؟ برای مدرک؟ برای یک شغل؟ همهٔ این‌ها می‌توانند بخشی از پاسخ باشند؛ اما علم می‌تواند چیزی فراتر از «دانستن» باشد: 🔬 تواناییِ فهمیدن، حل کردن، ساختن و بهتر کردن. وقتی دانش از کتاب و کلاس بیرون می‌آید و به حلِ مسئله، پیشرفت و ساختنِ آینده تبدیل می‌شود، دیگر فقط یک موفقیتِ شخصی نیست؛ می‌تواند بخشی از آیندهٔ یک جامعه باشد. شاید میراث آدم‌هایی مثل ابوریحان فقط کتاب‌هایشان نباشد؛📚 بلکه نوعِ نگاهشان به دانستن باشد: • بیشتر بپرس • عمیق‌تر یاد بگیر • و از خودت بپرس: • این دانایی قرار است چه چیزی خلق کند؟ #راه_دانایی #ابوریحان_بیرونی #نقش_معنا ❀|@RajaaDesign