در رابطه با همین پوشش اف 35 باید خدمتتان عرض کنیم که شرایط فقط در مورد اف 35 این‌گونه نیست ، همه چیز در محیط دریایی به دلیل رطوبت بالا و همچنین آب شور و بخار آن دچار رسوب و اکسید می شود. این موضوع طبیعی هست. نکته دیگر این است که پوشش خاص اف 35 برخلاف اف 22 مقاومت بسیار بیشتر و طول عمر بالاتری دارد. پوشش اف 22 خیلی دردسر دارد و بسیار حساس می باشد و به همین دلیل در طراحی و توسعه اف 35 برای کاهش این هزینه ها این مورد را لحاظ کردند. اما با این پوشش هرگز رادارگریزی لایتینگ به پای رپتور نرسید حتی با وجود کوچک تر بودنش. مخلص کلام این پوشش اف 35 آنقدرها حساس و نازک نارنجی نیست و از لحاظ مقاومت در برابر این شرایط محیطی تفاوت چندانی با همین اف18 های هورنت که روی ناو های هواپیمابر حمل می شوند ندارد. اما سوالی که پیش میاد برای برخی این است که پس چرا با این وجود هورنت ها تر و تمیز مانده اند و زیاد آثار رسوب و اکسید روی آنها مشاهده نمی‌شود ، اما لایتینگ ها به این روز افتاده اند؟ دلیل این است که هواگرد های دیگر که روی ناو هواپیمابر هستند، مرتباً با پولیش خاصی سرویس می شوند اما نمی‌توان این عمل را روی اف 35 ها انجام داد چون گند میزند به خاصیت رادارگریزی اش. البته لازم به ذکر است که همین رسوبات و واکنش ها هم باعث کاهش رادارگریزی لایتینگ می‌شود. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]

در همین راستا چون اشاره شد به رپتور ، تصاویری از آسیب های پوشش آن را مشاهده کنید. 3 تصویر پایینی هم مربوط به بازسازی و تعمیرات پنل های جاذب RAM این هواگرد هستند. به دلیل پوشش خاص اف 22 هزینه پرواز آن بسیار بالا و درحدود ساعتی 70 هزار دلار است. قسمت اعظم این هزینه ها بابت حفظ این پوشش پنهان‌کار رپتور صرف می شود. وقتی یکی از رپتور ها برای مرمت منتقل میشه ، نزدیک 150 تعمیر اساسی روی حدود 30 پنل مختلف روی بدنه نیاز دارد. انجام این تعمیرات برای هر فروند توسط یک تیم سه هفته طول خواهد کشید. به همین جهت همیشه از کل ناوگان حدود 180 فروندی درخدمت این هواگرد ، 50 درصد عملیاتی هستند. ⌫ @Recon_Flight ⌦ [ @Deep_Recon ]