موشک ایرانی که از بین 2 موشک استانر فلاخن داوود به سلامت عبور میکنه و به سمت هدف شیرجه میزنه ⌫ @Recon_Flight ⌦

سامانه میان برد چند منظوره پدافندی فلاخن داوود برای درگیری با اهداف بالستیک تاکتیکی ، کروز ، پهپاد و راکت های دوربرد. مشترکاً توسط شرکت Rafael اسراییل و Raytheon آمریکا توسعه یافته است. طراحی آن از سال 2006شروع شد و از سال 2017 در ارتش اسرائیل عملیاتی شده. این سامانه پیش از ورود به ساختار پدافندی ارتش اسراییل بیش از ۵ سال تست‌های میدانی و آزمایش‌های شلیک خود را در خاک آمریکا انجام داده. موشک استانر(Stunner) که از این سامانه شلیک می شود یک موشک Hit to Kill بوده و فاقد مواد منفجره هست و از روش برخورد مستقیم برای نابودی هدف استفاده می‌کند. این موشک برد 160 کیلومتری دارد و نسخه‌ی دو مرحله ای آن تا 300 کیلومتر برد دارد. ⌫ @Recon_Flight ⌦

به درخواست مخاطبین فایلpdf اسلحه شناسی ارتش شامل آموزش ژ۳ ، کلاشینکف ، گرینوف ، دوشکا و... ⌫ @Recon_Flight ⌦

15فروردین سالروز عملیات با شکوه H3 گرامی باد. 🔹۱۵ فروردین سال 1360، هشت فروند فانتوم در یک عملیات بی نظیر، پایگاه های سه گانه H3 در الولید عراق (پایگاه‌ها به فاصله ۱۰ تا ۱۵ کیلومتری از یکدیگر بودند) که در فاصله بیش از 1000 کیلومتری مرز های ما و در غربی ترین ناحیه عراق قرار داشتند را منهدم کردند. در این عملیات بیش از 48 فروند هواپیمای عراقی شامل توپولف16، توپولف22، سوخو20، میگ23 و... نابود شدند .این عملیات به عنوان یکی از برترین عملیات های قرن لقب گرفت، علی رغم پیچیدگی بالا، هر هشت فروند فانتوم ایرانی توانستند با سلامت خاک عراق را ترک کنند و به ایران بازگردند در حالی که ارتش بعث را حسابی در هم کوبیده اند... هواپیماهای «اف ۵» پایگاه تبریز «اف ۱۴» پایگاه اصفهان «اف ۴» پایگاه همدان و هواپیماهای ۷۴۷ و ۷۰۷ برای سوخت‌رسانی و هواپیمای سی ۱۳۰ برای شنود تلفن‌های دشمن از پایگاه مهرآباد درگیر عملیات بودند. نکته قابل توجه اینجا است که فانتوم ها ۱۷۵۰ کیلومتر مسیر تا پایگاه‌های اچ ۳ را با رادار خاموش و بدون هیچ‌گونه مکالمه‌ای با یکدیگر طی کردند، چرا که اگر میکروفون یا رادار را روشن می کردند دشمن متوجه حضورشان در آسمان می‌شد. همچنین تمام مسیر رفت و برگشت که در مجموع ۳۵۰۰ کیلومتر میشد را در ارتفاع پست پرواز کردند. دسته فانتوم ها طی مسیر در ارتفاعی کمتر از ۱۰۰ متر از هواپیمای تانکر سوخت رسان بر فراز دریاچه ارومیه سوخت دریافت کردند و بعدها این مهارت خلبان های ایرانی در سوخت گیری در ارتفاعی به این میزان پایین موجب تعجب آمریکایی ها شده بود. #عملیات_H3 #نیروی_هوایی_ایران ⌫ @Recon_Flight ⌦

فانتوم‌ها به صورت فرمیشن 4 تایی با فاصله 500 پا از یکدیگر در ارتفاع پست پرواز می کردند اما ناگزیر در طول مسیر تنها در یک جا (شهر زاخو) شهری در مرز عراق و ترکیه ، امکان داشت دشمن فانتوم ها را ببیند که اولاً با هدف به اشتباه انداختن دشمن و عدم تمرکز او سه فروند هواپیمای اف ۵ از پایگاه تبریز حرکت کردند و پالایشگاه کرکوک را مورد هدف قرار دادند و ثانیاً دشمن فانتوم های ایرانی که در مرز ترکیه و عراق پرواز می کردند را با هواپیما های ترکیه اشتباه گرفت. ترکیه هم فکر کرده بود اینها هواپیما های عراق هستن😂 تامکت های ایرانی نیز در پشت مرزها به پشتیبانی هواپیماهای در عمق رفته می پرداختند و باعث مشغول شدن دشمن در مرز های غربی ایران شده بودند. همچنین در مرحله بازگشت فانتوم ها هم تامکت ها دست به عملیات انحرافی زدند. وقتی جنگنده های ما روی سر عراقی ها در الولید رفته بودن ، بعثی ها که فکرش را هم نمی‌کردند جنگنده های ایرانی تا اینجا بیایند، داشتن برای جنگنده ها دست تکان می دادند ، چون احمق ها فکر می کردند که خودی هستند😂 حتی کمی پس از بمباران هم تصور کرده بودند که حمله توسط اسرائیل انجام شده و هنوز باور نکرده بودند ایرانی ها تا نزدیکی اُردن آمده باشند و اچ۳ را بمباران کرده باشند. بله، خلبانان شجاع ما پس از چهار ساعت و چهل دقیقه پرواز با سرعت بالا و ارتفاع پست و با چهار نوبت سوختگیری در مسیر رفت و برگشت، موفق شده بودند غیرممکن را ممکن کنند و ضربه مهلکی به پیکر نیروی هوایی عراق وارد آورند. دو ساعت پس از انجام عملیات، هواپیمای C ۱۳۰ که برای شنود تماس‌ها در مرز مستقر شده بود اطلاع داد که طبق گزارش‌های اعلام شده از اچ ۳ به بغداد، ۴۸ فروند هواپیما و دو آشیانه و دو رادار و تعدادی از بالگردهایی که شوروی در اختیار عراق قرار داده بود در این عملیات منهدم شدند. صدام در همان روز فرمانده پدافند ارتش خود را اعدام کرد و فردای آن روز نیز شش نفر دیگر از فرماندهان پدافند ارتش عراق توسط صدام اعدام شدند. طراحی عملیات: تیمساران ذولفقاری، بهرام هوشیار، حسن واعظی، پرویز پیروز، فریدون ایزدستا و جوادفکوری لیدر عملیات: فرج الله براتپور ساب لیدر: اسطوره پرواز، محمود اسکندری یاد آن ایام گرامی، چه دورانی بود... زمان برتری هوایی نیروی هوایی ایران امید که نیروی هوایی ما دوباره به جایگاه واقعی خود و آن چیزی که لیاقتش را دارد بازگردد💔 #عملیات_H3 #نیروی_هوایی_ایران ⌫ @Recon_Flight ⌦

سامانه «Iron Dome» یا گنبد آهنین یک سیستم دفاع هوایی کوتاه‌برد هست در پایین ترین لایه پدافندی اسرائیل که برای رهگیری و نابودی راکت‌ها، گلوله‌های توپخانه‌ای و پهپادها طراحی شده. این سامانه از سه بخش اصلی تشکیل شده : رادار کشف و رهگیری، مرکز مدیریت و کنترل نبرد، آتشبار های پرتاب موشک رهگیر. رادار اون از نوع AESA( آرایه فازی فعال) هست و وظیفه داره که اهداف رو در فاصله چند ده کیلومتری کشف کنه ، سرعت و مسیر اونها رو با دقت بالا اندازه‌گیری کنه و داده‌ها رو به مرکز کنترل ارسال کنه. این رادار میتونه تعداد زیادی هدف رو به‌طور همزمان رهگیری کنه و با استفاده از تغییر سریع فرکانس و پرتو های باریک، در برابر جنگ الکترونیک هم مقاومت بالایی داره. مرکز کنترل یا BMC نقش مغز سیستم رو بازی می‌کنه و یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های گنبد آهنین همین مغز نرم‌افزاری اون هست. این مرکز با استفاده از الگوریتم‌های محاسبه سیر مسیر پرتابه و... ، مسیر پرواز هر راکت یا گلوله رو پیش‌بینی می‌کنه و محاسبه می‌کنه که آیا این تهدید به مناطق حساس، بافت شهری یا زیرساخت های حیاتی برخورد میکنه یا در منطقه غیرمسکونی و غیر مهم و قابل چشم پوشی سقوط می‌کند. اگر نتیجه این باشد که تهدید خطرناک نیست، هیچ موشکی شلیک نمیشه و این کار باعث صرفه‌جویی قابل توجه در هزینه و مهمات اون میشه. اگر تهدید خطرناک تشخیص داده بشه، دستور شلیک رو صادر می‌کنه. موشک رهگیر این سامانه «Tamir» نام داره که یک موشک سوخت جامد سبک و بسیار مانورپذیر هست. این موشک می‌تونه به سرعت حداکثر ۳ ماخ برسه. Tamir دارای سرجنگی انفجاری با ترکش‌های جهت‌دار هست تا احتمال نابودی اهداف کوچک، بیشتر باشه. اهداف کوچک چون اولاً نسبتاً سرعت های پایینی دارند و هم به دلیل اندازه کوچکشان که ضربه مستقیم به آنها را سخت می کند، با سر جنگی انفجاری ترکش شونده، با احتمال بیشتری نابود میشن. برخلاف Tamir موشک استانر سامانه پدافندی فلاخن داوود همون‌طور که گفته بودم Hit to Kill هست و برای اهداف بزرگ تر به کار میره و برخورد مستقیمش با سرعت حدود هفت ماخ برابر با انرژی چندین کیلوگرم TNT خواهد بود و بسیار موثر تر و مطمئن تر است. سر جنگی موشک های کت و کلفت و بزرگ هم مقاومت بالاتری دارن و هم سرعت بسیار بیشتری دارن و به همین جهت در برابر سر جنگی های انفجار مجاورتی ترکش شونده مقاومت و شانس بیشتری دارند نسبت به برخورد مستقیم سر جنگی انرژی جنبشی. پس برای انهدام موشک های بالستیک بزرگ و همچنین موشک های قاره پیما بهترین و مطمئن ترین راه یک موشک رهگیر سبک و سریع بابرخود مستقیم هست. یکی از موشک های پاتریوت پک ۳ موشک PAC-3 MSE هست که برای ضد بالستیک به صورت تخصصی توسعه پیدا کرده است و اون هم Hit to Kill هست. موشک سامانه تاد هم از سر جنگی Hit to Kill و ضربه مستقیم استفاده می کنه و و فاقد مواد منفجره هست و همینطور موشک توسعه یافته برای سامانه اس۵۰۰ روسیه هم اینگونه می باشد. موشک رهگیر استراتژیک GBI ایالات متحده نیز دارای یک کلاهک EKV با روش Hit to Kill هست و نسل بعدی در دست توسعه این موشک ها به نام NGI دارای ۵ کلاهک EKV خواهند بود. از سرجنگی عبور کنیم..... موشک تامیر گنبد آهنین در بردی بین ۴ تا ۷۰ کیلومتر عمل می‌کنه و برای مقابله با تهدیدات کوتاه‌برد توسعه پیدا کرده. یکی از ویژگی‌های کلیدی اون توانایی مقابله با حملات اشباع هست، هرچند این توانایی رو به صورت محدود داره و اگر تعداد اهداف ورودی از ظرفیت پردازش و شلیک سامانه بیشتر بشه درصد احتمال عبور افزایش پیدا می‌کنه. مثلاً همین توانایی محدود مقابله با حملات اشباع که گنبد آهنین داره رو فلاخن داوود نداره و یکی از ضعف های اصلی اون این مورد هست. ⌫ @Recon_Flight ⌦

ویدیو ای از مانور تمرینی موشک های تامیر سامانه پدافندی گنبد آهنین ⌫ @Recon_Flight ⌦

از مخاطبین پرسیدن که چرا مثلاً این ها از باتری استفاده میکنند و به برق مستقیم وصل نیستن. من هم گفتم که متوجه منظورتان نمی شوم ، گفتن که مثلاً حزب الله میگه که به باتری گنبد آهنین حمله کردیم یعنی چی؟ متوجه شدم که شاید برخی دوستان این باتری رو با اون باتری خودمون اشتباه گرفتن وقتی که مثلاً میگن یک باتری گنبد آهنین ، منظور یک واحد عملیاتی گنبد آهنین هست که متشکل از ۴ پرتابگر و یک رادار هست. اسرائیل بیش ۱۰ باتری فعال از همین گنبد آهنین رو داره هر پرتابگر هم ۱۵ تا موشک ، هر باتری میشه ۶۰ تا موشک و اگر ۱۰ تا باتری در نظر بگیریم برای گنبد آهنین که احتمالا تا الان بیشتر شده ، میشه ۶۰۰ تا موشک اینم که جا مونده بود: طول موشک تامیر گنبد آهنین ۳ متر با قطر ۱۵ سانت ، اما خیلی سبک و در حدود ۹۰ کیلوگرم هست. قیمتش هم از ۴۰ هزار تا ۸۰ هزار دلار تخمین زدن و در مقایسه با موشک استانر فلاخن داوود با قیمت حدودی یک میلیون دلار به نسبت ارزان قیمت تر محسوب می شود هرچند که وظایف جداگانه ای دارند. 📌تصاویر مربوط به توضیح عملکرد، تست موشک و پرتابگر موشک ها هستن. ⌫ @Recon_Flight ⌦

یکی از سنسور های سامانه «AN/AAR-56» که روی جنگنده F-22 Raptor نصب هست رو مشاهده می کنید. این سامانه بخشی از مجموعه هشدار فروسرخ است و با استفاده از امضای حرارتی موشک‌ها، نزدیک شدن آن‌ها به جنگنده را تشخیص می‌دهد. این سامانه برای بقاپذیری بیشتر در برابر سامانه های پدافندی مبتنی بر تصویر سازی حرارتی و موشک های هوا به هوای با سیکر فروسرخ طراحی شده و باعث کاهش زمان واکنش خلبان در برابر اینگونه موشک‌ها می شود. مجموعه AN/AAR-56 از چندین سنسور فروسرخ توزیع‌ شده در اطراف بدنه جنگنده تشکیل شده که پوشش تقریباً 360 درجه ایجاد می‌کنند. این سنسورها معمولاً در باندهای طیفی فروسرخ میانی (MWIR، حدود 3 تا 5 میکرون) و گاهی فروسرخ بلند (LWIR) کار می‌کنند، چون گازهای داغ خروجی موتور موشک ها در این بازه‌ها بیشترین تابش را دارند. هر سنسور شامل یک آرایه آشکارساز هست که می‌تواند تصویر حرارتی از محیط اطراف تولید کند، این ویژگی باعث می‌شود سیستم بتواند نه فقط وجود یک منبع حرارتی، بلکه شکل و الگوی حرکتی اون رو هم تحلیل کند. پس از تشخیص منبع حرارتی ، اطلاعات به کامپیوتر پردازش جنگنده ارسال می‌شود و در آنجا با سایر داده‌های سنسور های دیگر و رادار جنگنده تجمیع و با هوش مصنوعی داخلی تحلیل می‌شود. نتیجه به‌صورت هشدار صوتی و تصویری به خلبان نمایش داده می‌شود. زمان واکنش این سیستم بسیار کوتاه است و معمولاً در حد چند دهم ثانیه پس از شلیک موشک هشدار را صادر می‌کند، که برای بقا در برابر موشک‌های مدرن بسیار کارآمد است. ⌫ @Recon_Flight ⌦

این سامانه کاملاً غیرفعال و پسیو هست، یعنی هیچ سیگنال الکترومغناطیسی منتشر نمی‌کند و بنابراین قابل شناسایی توسط دشمن نیست. همچنین به دلیل استفاده از ماژول‌های مستقل، ساختار آن ماژولار است و در صورت خرابی یک سنسور، کل سیستم از کار نمی‌افتد و این ماژولار بودن باعث کاهش تعمیرات و هزینه های بیشتر می‌شود. از این سیستم تا به حال بیش از ۸۰۰ ست ساخته شده و روی حدود ۱۸۰ فروند رپتور عملیاتی آمریکا تاکنون استفاده شده اند. عملکرد این مجموعه سنسور ها به شرایط محیطی وابسته است، مثلاً ابر ها، رطوبت بالا یا پس‌زمینه‌های حرارتی پیچیده می‌توانند دقت تشخیص را کاهش دهند. ⌫ @Recon_Flight ⌦