سوت ِ قرمز.
«خلیجِ همیشه فارس»
در کودکی کلاس اول،
اولین بار روی کبریت توکلی خواندمش.
گاهی راهم را سمت قبرستان کج میکنم؛
و گذر اینبار، میشود دوبیتی باباطاهر:
ز قبرستان گذر کردم کم و بیش
بدیدم قبر دولتمند و درویش
نه درویش بیکفن در خاك رفته
نه دولتمند برده یك کفن بیش