در لحظه:
قلم میلغزد.
دوات پخش میشود.
کاغذ را مُچاله،
به دیوار ِ فکر نشانه،
پرتاب میکنم.
در همه:
همهچیز، درهم میشکند.
هدایت شده از سید .
این قضیه “تولید محتوا” و “محتوای فاخر” رو نمیفهمم، مگه چنل داشتن واسه چرتوپرت گفتن نبود؟