هنرمندان ندانند راز ان چشم سیاهت / این دل است قربانیه جادویه ان زلف سیاهت

_

آن شعرِ شکر را که خواندیو بخندی. شاعرش صد اشکِ شور بر سرش ریخته است.

_

مشترک مورد نظر غمگین است لطفا بعدا مزاحم شوید. بوق پیغام گیر. برای چند صد هزارمین بار به صدای گرفته و کم سوی از پیش ضبط شده گوش داد. لطفا نرمالیزه کنید که به خودت زنگ بزنی تا بعدا وقتی حالت خوب شد به دوست داخل اینه ات تعریف کنی که چقدر نگرانت شدن. گویی همه دنیا دنبال جلب توجه است. توجه به غم توجه به مشکلات درونی. انها ندیدند افرادی را که به صورت جدی مشکلاتی از این قبیل دارند. ندیدند و بلف میزنند تا دایره دورشان را گسترش دهند. در صفحه هایی که پر از بازدید است محتواهایی در رابطه با محدود کردن افراد از زندگی به اشتراک میگزارند و موجودیت خودشان تناقضی ست در میان این موضوع...

و رگ های ابی اش را دسته دسته روی زمین انداخت تا بلند شود از جا و پروازی بی انتها را در ابی بی انتهایه دریا اغاز کند.

—

بازی دستانشان را خوب به یاد داشت پر از حیله و اغواگری...

چشم که از کاغذ شعر برداری / ببینی که عمریست در این کاری