نمی‌دونم چیکار کنم که لف ندید . ولی لف ندید .

من قهوه هایم را به همه ی آدم های دنیا ترجیح میدادم فکر میکنم ریشه در گذشته ام دارد ، آن زمان ها که «او» بود ! «او» یِ من همیشه که دنبالم می آمد بوی قهوه ، میداد و همیشه هم قدم میشد در سرمای زمستان یا در گرمای تابستان ، در پیاده رو هایی که بوی شکوفه های درختان هوا را پر کرده است ، در دستانش همیشه دو عدد قهوه داشت ، و می‌گفت «تورو اندازه کل دانه های قهوه جهان دوست دارم» حالا که رفته و نیست و حالا که کوچه به کوچه صدای خنده ها و عطر قهوه های داغش را میدهد ، حالا که دستان گرمش گرما بخش دستانم نیست و حال که در اغوشش دیگر جای من نیست :))) جایگزین تمام دلتنگی هایم برای «او» قهوه شده همدم و یاد آور خاطرات «او» :))))) #دفترنوشت

احیانا که میدونید اگه کپی کنید برا کانالتون بدجور دعوا میشه .

این دفتر نوشت ها رو خودم مینویسم محض اطلاع.

شبیهِت زیاده ولی مثلِت نه.

شبتون به قشنگی چشمای پر از امیدواریش :))

وای که خل شدم از این تب ادمینی.

_ من نسبت به ادمایی که میخوان بهم نزدیک شن:

بیبی دیدی هنوز شبم ماه داره بی تو!؟

__

اوکی تو بگو ولی باورش با یکی دیگه است.. من این حرفا رو باور ندارم :))))

تو که آمدی همه چیز تغییر کرد نمیدانم چگونه بگویم ، آن زمان که جز آهنگ ها و هندزفری ام کسی و چیز همدم تنهایی هایم نبود آمدی و شدی همدم درد ها و تنهایی های من ، مثل ماه از پشت ابر بیرون آمدی و قلب تاریک و زندگی سیاهم را نور بخشیدی ، آمدی و شدی باران ؛ باران دل انگیز بعد از رعد برق و طوفان ، شدی شکوفه ی درخت گیلاس بعد از زمستان بهتر بگویم شدی زندگی ام :))) تمام جان و تنم . . . #مخاطب‌خاص‌من #دفترنوشت