وقتی داشتم این عکسو می گرفتم کسی که دستش گرفته بود داشت با شنیدن صدای رهبر اشک میریخت و باید گفت: _در تاریخ بنویسید آن ملت، عاشق رهبر خود بودند تا آنجا که حتی بعد از گذشت حدود دو ماه اشک هایشان هنوز برایش جاریست....

_

_ تو این مسیر که بودم یه خانوم محترم باهام هم صحبت شد و میگفت اسم این پل رو گزاشتن به نام سید مجتبی باید بزارن ایران نه سید مجتبی وقتی بهشون گفتم خب رهبرمون هستند برگشت بهم گف توام گول خوردی ؟!😂 اما باید بگم که اون کسی که گول خورده اون خانوم بود نه من ما ههمه تو یه مملکت هستیم و هممونم یک هدف داریم ، اونم اینه که پشت کشورمون تا آخر بمونیم و البته کسی که غیرت داشته باشه هدفی جز این نداره... و خب همون رهبرمون هم که شما صحبت میکنید ازش واسه اینه که تو کشورتو دستی دستی ندی بره ورگرنه که تا الان این کشور کشور نمیموند با این فکرا ها و وجود یه سری فتنه ها که زودتر از هر چیزی بهشون اعتماد میکنی و باهاشون همراه میشی ... اگه این کشور سایه رهبر بالا سرش نبود همون جایی که اون خانوم داشت اون حرف رو میزد میدون جنگ بود نه خیابون... پس بهتره یخورده واقع گرا باشیم :)

و وجودت میان این همه هیاهو بود که شد آن دلخوشی روز و شبم...:) بابایی.... پ.ن:از یکی از شب هایی که با پدر ست کردیم🥲✨

((اَللهُم‌َعَجِل‌لِوَلیک‌َالفَرَج)) پ.ن: ثبت لحظاتی از خیابونا به هنگام خواندن دعای عهد....✨ _

این همه درماندگی را نیست درمانی ولی با وجودت با حضورت با صدایت هر چیزی ؛ مداوا می‌شود.... 🖇️ از پریشب همین حوالی که زیبا گذشت:)✨ _VAHEB_