فکر خوبیه نه؟ مثلاً یه سازمان مخفی بزنی، مثل سریال راننده تاکسی هر کسی که شکایت و ناراحتی‌‌ای از کسی داره که آزارش داده و خیلی اذیت شده اطلاع بده هکر میشیم انتقام میگیریم

اسمشم میذاریم سازمان حمایت از مظلومانی که کسی به دادشون نرسید ( مثلا مخففش سحام )

شاید فکر کنین الکی حساس شدم این لعنتی یه پیام میده تن و بدنم میلرزه کافیه بهش پیام بدم تا جواب بده مغزم کلی اورثینک می‌کنه بدتر از اون؟ این احمق حتی باعث شد از زنگ گوشیم بترسم، زنگ میخوره میترسم ( زنگ گوشیم آهنگ مورد علاقم بود حاضر نبودم هیچوقت عوضش کنم ) مجبور شدم زنگشو عوض کنم

خب این اسمش چیه؟ من به کی بگم حسابشو برسه؟

بعد میدونین چی جالبه؟ همیشه اینا رو تو فیلما دیدم هیچوقت آدم حس نمیکنه تو واقعیت پیش بیاد و چیزی مثل اینو تجربه کنه مثل همین سریال teach you a lesson بعد یهو دیدم یعنی چی؟ این چه بلاییه تو زندگیم اومده؟ من که برام مهم نیست گوشیم زنگ بخوره، نه حساسم نه توجهی به این چیزا دارم اینطوری شدم مگه میشه آدم ناخودآگاه از زنگ گوشیش بترسه؟

اینم تجربه کردیم خب زندگی نقشه‌ی بعدیت چیه؟

اعصابم خورده اینجا رو پیام بارون کردم...

در مورد یه موضوع جالب با جی پی تی صحبت کردم

بین سایکوپث و سوشال‌پث، کدوم یکی قاتل خطرناک تریه؟ سایکوپث ها. اصولا سایکوپث ها، خونسرد و آروم ترن و در نگاه اول شاید نشه تشخیص داد که قاتل و خطرناکن و خودشونو با جامعه وفق میدن. برای همین برنامه ریزی شده و هدفمند دست به قتل میزنن. و درجه ی خشونت بیشتری دارن. مثل تد باندی. اما سوشال‌پث ها، تکانشی و در اثر عصبانیت دست به قتل میزنن. ممکنه ناگهانی و بی هدف دیگران رو به قتل برسونن، و مثل سایکوپث ها هدفمند نیستن. برای همین، با اینکه میزان قتل توی سوشال‌پث ها بیشتره، اما درجه ی خشونت و خطرناک بودن در سایکوپث ها بیشتره.

آیا ریشه در کودکی داره؟ برای هر دو مورد، هم ژن ها میتونن اثر داشته باشن هم محیط و دوران کودکی. یه جمله ی جالب گفت « ژن ها اسلحه رو میدن، محیط ماشه رو می‌کشه. » اما میشه گفت سایکوپث ها بیشتر در ارتباط با ژن ها دیده شده و ذاتی هست، اما محیط کودکی بیشتر در سوشال‌پث ها اثر داره.

میشه گفت سایکوپث ها میتونن زندگی عادی و خوبی داشته باشن، همشون بد نیستن، در واقع همون محیط کودکی می‌تونه ماشه رو بکشه و اثرش رو بذاره