😂😂

کانگ وو امیدوارم بعد این قضایا همیشه خوشحال بمونی

تا حالا دیده بودین یکی هم سایکوپث باشه هم توی بچگیش تروما داشته باشه ( مثل قضیه همون ماشه و اسلحه ) و مقاومت کنه در برابر کسی که هست؟ و به سختی سعی می‌کنه قاتل نباشه؟ کانگ وو نمونه ی بارزشه

توی عکس، آزرون یه قسمتی از موهاش سفیده آزرون توی یه خانواده ی سخت‌گیر به دنیا اومد و ظاهرش شوم محسوب می‌شد، موهای سفیدش قسمتی هست که از خانواده‌ش به ارث برده و نشونه ی قدرت معروف خاندانشه، از یه طرف، قدرت اصلیش یه چیز دیگه‌ست... اون موی سفید نشونه ی یه زخم همیشگی برای آزرون بود و خیلی ازش متنفر بود. چرا از فعل « بود » استفاده می‌کنم؟ چون آزرون همون اول داستان میمیر-

اون رنگ سفید و قدرتش، همیشه براش یادآور خاطرات تلخ بچگیش بود، وقتی هنوز از خانواده‌ش جدا نشده بود و مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت. اینطوری طراحی کردم چون می‌خواستم آزرون تا آخر داستان به یاد داشته باشه چه دارایی ارزشمندی رو داشت ولی از دست داد. به خاطر قدرت و انتقام، اونقدر جلو رفت که فراموش کرد خانواده‌ای داشته... و وقتی به خودش اومد دیر شده بود، نه اون رنگ و نه قدرتش دیگه نبودن...

کلا یادمه آزرون رو اول با یه سوال طراحی کردم، اینکه با گذشت سال ها، بعد از رسیدن به یه انتقام درجه یک و بی نقص، چی میشه؟ آیا اون حس شیرین باقی می‌مونه؟ آیا آدم بالاخره سیراب میشه از اون کینه و خشمی که داشته؟ آیا بعد از فدا کردن خودش و آرزو هاش برای رسیدن به انتقام، چیزی از خودش باقی می‌مونه؟ آیا اونموقع، افرادی که می‌خواست ازشون انتقام بگیره، هنوزم هستن تا شاهد انتقامش باشن؟