زندگی روتین رو دوست ندارم، دوست دارم کارهای مهمی انجام بدم. از زندگی‌هایی که ته حرفشون به قیمت سیب‌زمینی و خیار ختم می‌شه، خوشم نمی‌آد. دلم نمیخواد زندگی مشترک رو شروع کنم وبچه‌دار بشم و پیر بشم وبمیرم. باید پشت همهٔ این‌ها یک چیز به درد بخوری باشه. از روزمرگی‌هایی که برای رسیدن به چیز مهمی خرج نمی‌شه ترس دارم. نمی‌دونم اون چیز چیه. برای خودمم مبهمه. فقط می‌دونم نمی‌خوام اون‌جوری زندگی کنم.

پرسید: «چیزی ازم نمی‌خواین؟ شرطی ندارین؟» یک جمله‌ای افتاد توی سرم و مثل توپ از این دیوار به آن دیوار ذهنم ضربه می‌زد: «چرا؛ سه تا شرط دارم، اول ایمان، دوم ایمان، سوم هم ایمان..»

پیراهن مهمانی هنوز تنم بود. دوباره دراز کشیدم. کتاب سهراب توی دستم بود. توی گوشم زمزمه کرد: در دل من چیزی است/مثل یک بیشهٔ نور/مثل خواب دم صبح/و چنان بی‌تابم که دلم می‌خواهد/بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه/دورها آوایی است/که مرا می‌خواند...

نگاهمان بهم گره خورد. سرم را انداختم پایین. گفت: محبوبه خانم! می‌خوام همراهم باشی تا به خدا برسیم، به کمال برسیم :))

برای تا صفحه ۲۶ خوندن زیادی خوب بود =))) و کتابِ خیلی حس صمیمت و مدل نوشتن خوبی داره، از قبل معرفیش رو شنیده بودم و الان که شروعش کردم هم صد از صد تا همینجا :)) - کتاب اینجا بدون تو📚💜

- «می‌بینی از این بالا چقدر همه‌چی کوچیکه؟ باید بزرگ بشیم که بعضی چیزا به چشممون نیاد.. » اینجا بدون تو📚

📚 یک نکته از این معنی (دفتر اول) 📖 دفتر شعر پیش رو، اولین گزیده‌ای است که از اشعار هنرجویان دوره‌های مختلف آموزش مبانی و مقدمات شعر مدرسهٔ شعر نکته جمع‌آوری و منتشر می‌شود. 🔹 دوستانی که در این دفتر با نام آن‌ها آشنا خواهید شد، شاعران جوانی از شهرهای مختلف کشور هستند که اغلب بین ۱۷ تا ۲۳ سال سن دارند و نکتهٔ مهم‌تر آن‌که اولین تجربهٔ سرایش شعر خود را در طول شرکت در این دوره‌ها کسب کرده‌اند. ◽️ از زحمات خانم‌ها زهرا معتمدی و نرگس بادوست در گردآوری و تدوین، آقای سعید رویین‌تن در طراحی جلد و صفحات، و استاد محمدکاظم کاظمی در صفحه‌آرایی این دفتر سپاسگزارم. 🔸 ثبت نام در هفتمین دورهٔ آموزش مبانی و مقدمات شعر نکته: https://eitaa.com/ketabresan/21239

چقدر اُمید، انگیزه و لبخند تو این فایل جمع شده، درکنار شعرها :)💫 در کنار خوندن شعرای خفن بچه‌ها، صفحه 43 شعرمن رو هم اگه دوست داشتین بخونین و خوشحال میشم اگه نظری هم داشتین😍

با امین الله عجیب اُنس داشت. می‌خواندش و نسیم امین الله از هرسو می‌وزید. محبوبةً في ارضك و سمائك. توی خنکای دارالحجه، گفت: «از این آقا کم نخواه. خودش را بخواه. محبتش را...» -اینجا بدون تو📚

نیت‌ها سلول‌اند، زنده‌اند، تکثیر می‌شوند. تکثیرشان حیاتشان را تضمین می‌کند :)