- کاش، نفس نفس جوانی‌ام تمام زندگانی‌ام شود پسندِ تو ...

شماهم همیشه دلتون برای این کتاب تنگ میشه؟ :) منکه زیاد... میدونید؟ انگار قابلیت آرووم کردن روح،جلا دادن قلب،نوازش چشم همه باهم جمع شده بآشن یجا و انگار که از لای ورقه‌هآش عطرِ حرم حس کنی یا شاید هم عطرِ نرگس تآزه. هرچندوقت یبار دل‌ آدم لازم داره که کلماتش رو بغل کنه تا غبارها از روی قلبش پاک بشن و بتونه تو هوایِ آسمون نفس بکشه. . . ! پ.ن: اگه باهآش آشنا نیستین هنوز اینجا رو دریـآبید

تکذیـب‌میکردنـد کـاش‌رفتنـت‌را ؛ - حآویِ ترک خوردگی قلب. . .

- جبران نمی‌شوی حتی به گریه هایِ عمیق! پ.ن: ولی؛ ما را به سخت جانی خود این گمان نبود، نبود...

نوشته بودند: آخرین سفر استانی‌ات آغوشِ امام رضا بود.. :) ...

تاریخ خواهد گفت از راهش، مرامش قبل از خیابان ها، دلِ ما شد به نامش :) پ.ن: حاج آقا... حاج آقا هارداسان؟!

«اینجا مردم برای اینکه با احساساتشان کنار بیایند،وقت کم می‌آورند. حادثه پشت حادثه، شهید بعد از شهید...»* ازعربیکا*

_ فاقد کپشن _

- نیست عاقل هرکسی دیوانهٔ مشهد نشد... #ای‌همهٔ‌دلخوشیم :)

عشق یعنی زهرا هر سحر قبل نماز ساعتی محوِ تماشایِ علی می‌ایستاد ... :)