( یهود در قران ) لَا یُقَاتِلُونَکُمْ جَمِیعًا إِلَّا فِی قُرًی مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَاءِ جُدُرٍ ۚ بَأْسُهُم بَیْنَهُمْ شَدِیدٌ ۚ تَحْسَبُهُمْ جَمِیعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّی ۚ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا یَعْقِلُونَ آنها همگی جز در دژهای محکم یا ازپشت دیوارها با شما نمی جنگند. پیکارشان در میان خودشان شدید است، (امّا در برابر شما ضعیف! ) گمان می کنی آنها متحدند، در حالی که دلهایشان پراکنده است. این بخاطر آن است که آنها گروهی هستند که تعقّل نمی کنند. بحث تفسیر : 👇 لا يُقاتِلُونَكُمْ جَمِيعاً : 👇 اگر تمام آنها يعنى يهوديان و منافقان جمع شوند نمى توانند با شما بجنگند. إِلَّا فِي قُرىً مُحَصَّنَةٍ : 👇 مگر در دهكده هايى باشند كه به وسيله خندقها و دروازه‌ها محصور شده و به صورت دژ در آمده باشد. أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ : 👇 يا در پشت ديوارها با شما بجنگند بدون اين كه براى جنگ با شما به بيابان بيايند زيرا خداوند ترس شما را در دلهايشان افكنده است. كلمه «جدر» «جدار» نيز قرائت شده است. بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ :👇 يعنى نيرو و شكوه مسلمانان در ميان دشمنان بسيار شديد است و هر گاه شما را ملاقات كنند مى ترسند و برايشان نيرويى نمى ماند زيرا شجاع در هنگام پيكار با خدا و رسولش دچار ترس مى شود. تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً : 👇 آنها را به ظاهر به هم پيوسته و مجتمع مى پندارى. وَ قُلُوبُهُمْ شَتَّى : 👇 در حالى كه دلهايشان پراكنده و مختلف است و با هم انسى ندارند. لا يَعْقِلُونَ : 👇 درك نمى كنند كه رشد و صلاح در چيست. #جوامع_الجامع : ج⁵ ذیل آية¹⁴ سوره حشر

از امام صادق و امام کاظم منقول است که فرمودند از اول ماه رمضان الی آخر آن بعد از هر نماز واجب بگو : ( اَللَّهُمَّ اُرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ اَلْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ مَا أَبْقَيْتَنِي فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ وَ سَعَةِ رِزْقٍ وَ لاَ تُخْلِنِي مِنْ تِلْكَ اَلْمَوَاقِفِ اَلْكَرِيمَةِ وَ اَلْمَشَاهِدِ اَلشَّرِيفَةِ وَ زِيَارَةِ قَبْرِ نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ فِي جَمِيعِ حَوَائِجِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ فَكُنْ لِي اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ مِنَ اَلْأَمْرِ اَلْمَحْتُومِ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ مِنَ اَلْقَضَاءِ اَلَّذِي لاَ يُرَدُّ وَ لاَ يُبَدَّلُ أَنْ تَكْتُبَنِي مِنْ حُجَّاجِ بَيْتِكَ اَلْحَرَامِ اَلْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ اَلْمَشْكُورِ سَعْيُهُمُ اَلْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ اَلْمُكَفَّرِ عَنْهُمْ سَيِّئَاتُهُمْ وَ اِجْعَلْ فِيمَا تَقْضِي وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِيلَ عُمُرِي فِي طَاعَتِكَ وَ تُوَسِّعَ عَلَيَّ رِزْقِي وَ تُؤَدِّيَ عَنِّي أَمَانَتِي وَ دَيْنِي آمِينَ رَبَّ اَلْعَالَمِينَ ) #اقبال_الأعمال : ص²⁸¹ ( ذیل فصل فيما نذكره من دعاء زائد عقيب كل فريضة من شهر رمضان > دعاء بعد كل فريضة )

سلام بن مستنير جعفی‌ می‌‌گويد،روزی‌ در منزل امام باقر عليه السّلام به خدمت آن بزرگوار رسيدم و عرض كردم،فدايت شوم،سؤالی‌ دارم اگر مشقت ندارد جواب دهيد. حضرت فرمود:از هر چه دوست داری‌ سؤال كن. گفتم:اجازه می‌‌فرمايی‌ از مسائل قرآن بپرسم! فرمود:سؤال كن! پرسيدم معنی‌ آيۀ شريفه« هٰذٰا صِرٰاطٌ‍‌ عَلَيَّ‌ مُسْتَقِيمٌ‌ » چيست‌؟ فرمود:آن صراط‍‌ علی‌ بن ابی‌ طالب عليه السّلام است. پرسيدم:آيا صراط‍‌ علی‌ بن ابی‌ طالب عليه السّلام منظورتان است. دوباره بيان فرمود:بلی‌،آن صراط‍‌ علی‌ بن ابی‌ طالب عليه السّلام است . #شواهد_التنزیل : ج¹ رقم⁹²

ابراهیم بن عبدالله، از حجاج، از حماد، از ابان، از شهر بن حوشب، از ام‌سلمه نقل کرده است که گفت: «جبرئیل علیه‌السلام نزد پیامبر خدا بود و حسین همراه من بود. وقتی حسین گریه کرد، او را رها کردم و نزد پیامبر خدا آمد. جبرئیل گفت: «ای محمد! آیا او را دوست داری؟» پیامبر فرمود: «بله.» جبرئیل گفت: «امت تو او را خواهند کشت و اگر بخواهی، می‌توانم تو را از خاکی که او در آن کشته خواهد شد، آگاه کنم.» سپس آن را به او نشان داد و آن زمین را «کربلا» نامیدند.» #فضائل_الصحابة : ج² ص⁷⁸² رقم¹³⁹¹

اسکن کتاب✓ تذكرة العلماء: [ https://eitaa.com/olama_shia ]

از ابو سعید منقول است که گفت: «ما همراه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بودیم که یکی از صندل‌هایش پاره شد و علی پشت سر ماند تا آن را تعمیر کند. کمی راه رفت و سپس فرمود : «( در میان شما کسانی خواهند بود که بر تأویل قرآن بجنگند همان‌طور که من بر نزول آن جنگیدم.» ) مردم به جلو نگاه کردند و در میان آن‌ها ابوبکر و عمر بودند. ابوبکر گفت: «من هستم.» پیامبر فرمود: «نه.» عمر گفت: «من هستم.» فرمود: ( «نه، ولی کسی که صندل را تعمیر می‌کند علی است.» ) پس به سمت او رفتیم و بشارت دادیم، اما او سرش را بالا نیاورد، گویی قبلاً آن را از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله شنیده بود.» #المستدرک_علی_صحیحین : ج³ رقم⁴⁶²¹

ابو حمزه گويد: از جابر بن عبد اللّه انصارى شنيدم كه مى‌گفت: روزى نزد حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نشسته بوديم كه فرمود: به راستى بهترين زنان شما زنى است كه بسيار بچه‌ زا ، مهربان و دوست‌ داشتنى، پاكدامن باشد، در خاندانش عزيز و محترم، و نسبت به شوهرش فزونى باشد، خود را براى همسرش بيارايد، ولى نسبت به مردان ديگر كناره‌گير و پاكدامن باشد؛ گفتار شوهرش را بشنود و از خواسته‌اش اطاعت كند، و هنگامى كه با او تنها مى‌شود هرچه از او مى‌خواهد انجام دهد، ولى همانند مردان آرايش را رها نمى‌كند. #الکافي : ج⁵ حدیث¹ ( ذیل خیر النساء ) و با همين مضمون: #تهذيب_الأحکام : ج⁷ ص⁴⁰⁰ #من_لا_يحضره_الفقيه : ج³ ص³⁸⁹ ✹_حكم حديث : 👤 علامه محمد تقى مجلسی «رحمه الله»: «و روى علي بن رئاب» في الصحيح كالشيخين ...✅ #روضة_المتقين : ج⁸ ص¹⁰² 👤 علامه محمد باقر مجلسی «رحمه الله»: الحدیث الأول : صحیح ✅ #مرآة_العقول : ج²⁰ ص¹¹ الحديث السادس : صحيح ✅ #ملاذ_الأخيار : ج¹² ص³²² 👤 شیخ هادی نجفی «رحمه الله»: الرواية صحيحة الأسناد✅ #موسوعة_أحاديث_اهل_البيت عليهم السلام : ج¹¹ ص³¹

امام محمد تقی‌ عليه السلام فرمايد: ( خدای‌ عز و جل راجع بشب قدر فرموده است «در آن شب هر امر محكمی‌ فيصل داده شود» خدا ميفرمايد: هر امر محكمی‌ از آسمان نازل می‌‌شود و محكم دو چيز نيست، بلكه تنها يك چيز است، پس هر كه حكم بی‌‌اختلاف كند، حكمش حكم خدای‌ عز و جل است و هر كه حكمی‌ كند كه در آن اختلافی‌ باشد و خود را مصيب داند، بحكم طاغوت (باطل) حكم كرده است. همانا سال بسال در شب قدر تفسير و بيان كارها بر ولی‌ امر (امام زمان) نازل می‌‌شود، در آن شب امام عليه السلام در باره كار خودش چنين و چنان دستور ميگيرد و راجع بكار مردم هم بچنين و چنان مأمور می‌‌شود، و نيز برای‌ ولی‌ امر غير از شب قدر هم در هر روزی‌ كه خدای‌ عز و جل صلاح داند، مانند آن شب امر مخصوص و پوشيده و شگفت در گنجينه پديد می‌‌آيد، سپس قرائت فرمود: «اگر همه درختانی‌ كه در زمين هست قلم باشد، و دريا و هفت دريای‌ ديگر بكمك او مركب شود، كلمات خدا تمام نشود، زيرا كه خدا نيرومند و فرزانه است. ) #الکافي : ج¹ حدیث³ ( کتاب اَلْحُجَّةِ ) ( عنوان : بَابٌ فِي شَأْنِ «إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ» وَ تَفْسِيرِهَا )

پس از حمد حق، خداوند سرکشان هیچ روزگاری را درهم نشکست مگر پس از مهلت دادن و آسایش، و شکستگی هیچ امتی را جبران ننمود مگر بعد از تنگنایی و سختی و رنج، و در سختی‌هایی که به سوی آن می‌روید، و در حوادثی که پشت سر گذاشتید عبرتهاست. هر صاحب دلی خردمند نیست، و هر صاحب گوشی شنوا نمی باشد، و هر چشم داری بینایی ندارد. (‌ عجبا! چرا در عجب نباشم از اشتباه کاریهای این فرقه‌ها با اختلاف دلایلی که در دینشان دارند؟! از اثر هیچ پیامبری پیروی نمی کنند، و به عمل هیچ جانشینی اقتدا نمی نمایند، و به هیچ غیبی ایمان نمی آورند، و از هیچ عیبی عفّت نمی ورزند. به شبهات عمل می‌کنند، و در شهوات سیر می‌نمایند. معروف در میان آنان چیزی است که خود معروف دانند، و منکر نزدشان همان است که خود منکر می‌دانند. پناهگاهشان در مشکلات خودشان هستند، و اعتمادشان در امور مبهم بر رأی و نظرشان است، گویی هر کدام از آنان امام خود است، و هر شخصی گمان می‌کند در آرائش به ریسمانهای محکم و سبب‌های استوار چنگ زده است ) #نهج‌_البلاغة : خطبه⁸⁷

شکایت مظلوم از ظالم ( و درخواست نصرت و دفع شر ) : 👇

در کتاب عیون اخبار الرضا (علیه‌السلام) از شیخ ابوجعفر بن بابویه روایت شده است که مردی نزد امام صادق (علیه‌السلام) آمد و از مردی که به او ظلم می‌کرد، شکایت نمود. امام (علیه‌السلام) به او فرمودند: «چرا از دعای مظلوم که پیامبر (صلی الله علیه و آله) به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) تعلیم داد، استفاده نمی‌کنی؟ هیچ مظلومی با این دعا علیه ظالمش نخواند، مگر اینکه خداوند متعال او را یاری کرد و کفایت نمود و او را از شر ظالم خلاص کرد. و آن دعا این است: «اللَّهُمَّ طُمَّهُ بِالْبَلاَءِ طَمّاً وَ غُمَّهُ بِالْبَلاَءِ غَمّاً وَ قُمَّهُ بِالْأَذَی‌ قَمّاً وَ اِرْمِهِ بِيَوْمٍ لاَ مَعَادَ لَهُ وَ سَاعَةٍ لاَ مَرَدَّ لَهَا وَ أَبِحْ حَرِيمَهُ وَ صَلِّ عَلَی‌ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ وَ قِنِي شَرَّهُ وَ اِكْفِنِي أَمْرَهُ وَ اِصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُ وَ أَحْرِجْ قَلْبَهُ وَ سُدَّ فَاهُ عَنِّي – وَ خَشَعَتِ اَلْأَصْوٰاتُ لِلرَّحْمٰانِ فَلاٰ تَسْمَعُ إِلاّٰ هَمْساً وَ عَنَتِ اَلْوُجُوهُ لِلْحَيِّ اَلْقَيُّومِ وَ قَدْ خٰابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً - اِخْسَؤُا فِيهٰا وَ لاٰ تُكَلِّمُونِ صَهْ صَهْ صَهْ صَهْ صَهْ صَهْ صَهْ .» «خدایا! او را غرق در بلا گردان، و غمش را از غم بلا افزون کن، و او را از آزار و اذیت پر کن. او را با روزی که بازگشتی برایش نیست و ساعتی که بازگشتی ندارد، هدف قرار ده. حریم او را مباح ساز (یعنی او را به گرفتاری دچار کن). و بر محمد و خاندانش درود فرست. مرا از شر او حفظ کن و مرا از کار او کفایت نما و مکر او را از من دور ساز و دلش را مضطرب کن و دهانش را (از سخن گفتن با من) ببند. صداها در برابر (خدای) رحمان آهسته می‌شود، جز همهمه چیزی شنیده نمی‌شود، و چهره‌ها در برابر زنده پاینده (خدا) خضوع می‌کنند، و کسی که بار ظلمی بر دوش کشیده، نومید است. (ای ظالمان!) در آن (عذاب) فرو شوید و با من سخن مگویید. خاموش! خاموش! خاموش! خاموش! خاموش! خاموش! خاموش!» #مهج_الدعوات_و_منهج_العبادات : ص³⁰⁶ ( ذیل : ذكر ما نختاره من أدعية مولانا علي بن موسى الرضا عليه السلام و من ذلك دعاء آخر لمولانا الرضا عليه السلام )

تفسیر آية²⁸ سورة الرعد : 👇 سلمان گفت: یکی از همسران پیامبر به ایشان عرض کرد: ای رسول خدا ص! چگونه است که شما فاطمه علیها السلام را بسیار دوست می‌دارید و هیچ یک از اهل بیتتان را این گونه دوست نمی دارید؟! حضرت فرمود: چون شبانه مرا سوی آسمان بردند، جبرئیل علیه السلام مرا به سمت درخت طوبی برد. میوه ای از میوه‌های درخت طوبی را چید و آن را بین انگشتانش فشرد و از آن به من داد تا بخورم. سپس میان دو کتفم را نوازش کرد و گفت: ای محمد! خداوند متعال تو را به وجود فاطمه علیها السلام از خدیجه دختر خویلد مژده می‌دهد. زمانی که سوی زمین فرود آمدم، خدیجه علیها السلام فاطمه علیها السلام را باردار شد. هنگامی که دلتنگ بهشت می‌شوم، او را به خود نزدیک می‌کنم و بوی بهشت را از او استشمام می‌کنم، او فرشته ای از جنس آدمی است. #تفسیر_فرات_الکوفی : ج¹ رقم²⁸⁶