سِـــراج

کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت

سِـــراج

‌آنقدر از نبودن تو غصه می‌خورم از دستِ غم نشانِ لیاقت گرفته‌ام هر لحظه با خیال تو در حال صحبتم از ا

سِـــراج

‌درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت

سِـــراج

خرمن سوخته ی ما به چه کارش می خورد که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت