که یهو یکی دیگه از بچه‌ها گفت : «هنوز زوده برا ناامید شدن . . » و تازه من به خودم اومدم که داری چکار میکنی؟ چی میگی؟

همینجوری چیدی؟ برنامه‌ی خدا دست ِتوعه مگه ! چرا فکر کردی این جمعه‌هم قرار نیس بیاد؟

و کل ِمعادلاتم برا محفل ِامشب بهم ریخت🙂

اما خب امشب نه برا ابراز ِدلتنگی اومدم ، نه شرمندگی ، و نه حتی عجز‌و‌ناله از نیومدنت !

امشب اومدم بپرسم : حال ِخودت چطوره آقای‌امام‌زمان؟🙂

این‌همه هرروز و شب وقت و بی‌وقت اومدیم و گفتیم که حالمون‌بده ، چون نیستی ! اومدیم و گفتیم شرمنده‌ایم ، چون باعث ِنبودنتیم !

اما ، امشب فقط میخوام احوالاتتو جویا شم آقای‌امام‌زمان؟ حالت با بی معرفتی‌های ما چطوره؟🙂💔

خیلی دلخوری از ما؟ یا بازم بزرگی کردی و مارو با همه‌ی بدیامون بخشیدی؟ :)

هنوزم عین ِاولش دوسمون داری؟ یا اون قضیه‌ی بشقاب ِشکسته‌ ، هیچجوره عین ِاولش نمیشه برای شماهم صدق میکنه؟🙂💔

ولی من مطمئنم مطمئنم که این مورد برا شما استثناعه ! مطمئنم شما مارو با همه‌ی بدیامون قبول کردی . .

با همه‌ی نامردیامون ، با همه‌ی گناهامون ، مارو پذیرفتی . شما ، ما آدمای به ظاهر ِیاری‌رو که با هر حرف و رفتارمون نمک پاشیدیم روی زخمات یا حتی شایدم زخم و پینه‌ی جدید شدیم روی دلتو با آغوش ِباز پذیرفتی . .

درست مثل ِ ی بابای ِمهربون ِمهربون :)♥️