کاش بعضی چیزا هیچ‌وقت دغدغه‌ی آدمیزاد نباشه کاش آدما خودشونو در شأن بعضی چیزا ندونن

شاید اینجوری هر حرف و حرکتی از آدما سر نزنه

نمی‌دونم شاید فکر کردن به این‌که چیشد خدا آدمیزادو جانشین خودش روی زمین دونست، به شرم بیاردش

زاده‌ی آدم، خسته نشدی از دست‌ و پا زدن تو چیزی که خودت ساختی آخه؟

آدما دلشون برا تصورات و توقعات و تعلقات خودشون تنگ می‌شه

آیا لزوما واقعیت داره؟ نه

به‌خاطر همینه که خیلی وقت‌ها دیگه تجربه‌ی قبلی تکرار نمی‌شه. دیگه حسش شبیه قبل نیست

ناامید کننده‌ست. اکثرا هم وقتی اتفاق می‌افته که بعد از بار اول انتظار می‌ره با قرار گرفتن تو اون موقعیت احساسات مشابهی پیش بیاد اما نمیاد.

چرا نمیاد؟ بهش فکر کنید

ترسناک وقتیه که کار خوب باعث پرورش نفس شه

چیه کار خوب کردی از خودت خوشت اومد؟

گاهی شخص وقتی قدمی برمی‌دارد، در محضر حضرت حق گستاخ می‌شود، ولی حضرت(امیرالمؤمنین) فرمود: فلا تُخلِق وَجهی وَ لا تَرُدَّ دعوَتی؛ روی من را زمین نزن، این را از من بپذیر و دعایم را قبول کن .. - قبله‌ی کعبه‌زاد -