دووم آوردن تو این بازه از زندگیم غیرقابل تحمله. کاش میشد براش کاری میکردم، خیلی سردرگم و بیمعنیِ ..
تازه دارم متوجه میشم که گریه کردن نعمت بزرگیه، به هر دری میزنم گریهم نمیاد تا خودمو تخلیه کنم و اینجوری میشه که اینجوری میشه.
علاوه بر این دارم متوجه میشم که چقدر دارم خسته کننده میشم برای اطرافیان ..
عذرمنو پذیرا باشید 🙏🏻
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
I wanna be yours.
ولی تصمیم گرفتم زندگی کنم ؛ برای اینکه زندگی کرد باید دوباره اعتماد کرد، خندید، حرف زد، رقصید .. زخم کاشتن وظیفه روزگاره و فقط باید یاد بگیرم چشکلی مرهم باشم و ببوسمشون