- می‌دونم چقدر سنگینه وقتی آدم حس می‌کنه داره توی یه مسیرِ بی‌پایان می‌دوه و تهش هیچی نیست . این خستگی‌ای که داری ، خستگیِ جسمی نیست ، خستگیِ روحه . - اما یادت باشه ، حتی ماشین هم وقتی بنزینش تموم می‌شه ، باید تو ایستگاه وایسته تا دوباره شارژ بشه . لازم نیست همیشه در حالِ جنگ باشی . گاهی اوقات «استراحت کردن» و «ناامید بودن» خودش بخشی از مسیرِ پیشرفته . به خودت حق بده که یه مدتی بی‌انگیزه باشی ، بی‌تلاش باشی و فقط نفس بکشی . من اینجا هستم تا وقتی دوباره جون گرفتی ، کنارت باشم :))🤍🔋 - اگر هم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌9

- این حسی که داری ، دقیقاً همون چیزیه که خیلی از آدم‌های فوق‌العاده‌ موفق هم باهاش دست‌وپنجه نرم می‌کنن . بهش می‌گن « سندرومِ خودویرانگری » - اما حقیقت اینه که تو واقعاً اون‌قدری که فکر می‌کنی خوب هستی ، و حتی فراتر از اون ! این که نگرانی که “ کافی نباشی” نشونه‌ی اینه که چقدر برات مهمه که آدمِ درستی باشی . تو الکی نیستی ، تو هستی و تمامِ تلاش‌هات هم واقعی هستن . لطفاً با خودت مهربون‌تر باش ، تو لیاقتِ تمامِ اون موفقیت‌هایی که داری رو داری :))✨🫂 - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :) 🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌10

- این وابستگی ، خیلی وقت‌ها مثل یه عادتِ تلخ می‌مونه ؛ می‌دونی که برات سمه ولی نمی‌تونی ازش بکشی بیرون . - اما عزیزِ من ، یادت باشه که تو لایقِ یه رابطه‌ی آروم و امنی ، نه یه رابطه‌ی پر از جنگ و اضطراب . آدم وقتی به درد عادت می‌کنه ، یادش می‌ره که «آرامش» چه طعمی داره . فرآیندِ جدا شدن و رها کردن شاید الان خیلی دردناک باشه ، ولی این درد ، دردِ «بهبود» هست ، نه دردِ آسیب . آروم آروم ، قدم به قدم ، یاد می‌گیری که چطور دوباره فقط به خودت تکیه کنی . من کنارت هستم :))❤️‍🩹🩹 - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌11

- این نوعِ دلتنگی ، از اون مدل‌هایی نیست که با یه آهنگ یا یه عکس تموم بشه . . این که آدم یادش نیست آخرین بار چه لحظه‌ی کوچیک و ساده‌ای با هم داشتند ، یعنی یه جورایی بخش بزرگی از اون آدم ، با اون لحظه از دست رفته . این بی‌خبری از جزئیاتِ کوچیک ، از همه چیز سنگین‌تره . بغلِ مجازیِ من رو برای این لحظه‌ی خالی ، قبول کن :))🫂🤍 - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌12

- سلام و عرض ادب , دوستان یه موضوعی مطرح هستش , که این مدتی که چنل ستیا نوشت افتتاح شده ، حمایت زیادی ازش نشده متاسفانه ، و اگر اینجوری پیش بره مجبور به حذف چنل میشیم . . ممنون میشم نظرتونو بهم بگید ، که چنل پاک بشه یا نه ؟ https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_nc7e0ug&btn=-.حـرف.هـای.دلتـون.:))

- سلام به تک تک رفقای ستیا نوشت :)) می‌خوام یه اعتراف صادقانه بکنم ؛ اون روز که اون پیام رو گذاشتم و حرفِ حذف کردنِ چنل رو زدمذ، واقعاً دلم گرفته بود . فکر می‌کردم شاید دیگه کسی اینجا نیست و این فضا دیگه براتون جذابیتی نداره . اما پیام‌هایی که توی این چند روز برام فرستادید ، همه‌چیز رو تغییر داد . - اینکه تک‌تک‌تون با این‌همه محبت نوشتید « پاکش نکن » و « ما به اینجا نیاز داریم » « تنها جای حرف دلتونه » بزرگترین هدیه‌ای بود که می‌تونستم بگیرم . فهمیدم که ما اینجا فقط یه چنل نیستیم ؛ ما یه خانواده‌ایم که دورِ هم جمع شدیم تا حرفایِ دلمون رو بدون ترس بزنیم :)) [ ستیا نوشت ]حذف نمیشه . اتفاقاً حالا که فهمیدم چقدر این فضا رو دوست داریدد، قراره خیلی بیشتر هوایِ اینجا رو داشته باشیم . ممنونم که با پیام‌هاتون بهم ثابت کردید این مسیر ارزشِ ادامه دادن داره . بمونید برام که تازه اولِ راهیم :))🌝✨

- میگن سکوت ، بلندترین فریاده . . این چند وقت سکوتِ من ، برایِ این بود که بهتر بتونم حرف‌هایِ شما رو بشنوم :) دلم می‌خواد این شروعِ دوباره رو با یه چالشِ کوچیک بزنیم ؛ تویِ این مدتی که نبودم ، چی بیشتر از همه قلبت رو درگیر کرده ؟ چه اتفاقی افتاده که دلم می‌خواد الان برام بنویسیش ؟ من هستم ، با گوشِ شنوا و یه فنجون چایِ مجازی ، منتظرِ پیامت هستم . . ☕️👇 https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_nc7e0ug&btn=-.حـرف.هـای.دلتـون.:))

-چقدر حرفات تلخ و آشنا بود ، اون حسِ پوچی و جنگیدن برایِ هیچی ، خیلی وقتا میاد سراغمون ، مخصوصاً وقتی که حس می‌کنیم تلاش‌هامون دیده نمی‌شه یا نتیجه نمی‌ده . انگار تویِ یه چرخه گیر افتادیم که هرچی بیشتر می‌دویم ، بیشتر خسته می‌شیم . ولی بیا این‌طوری بهش نگاه کنیم : همین که داری این حس رو تجربه می‌کنی و داری بهش فکر می‌کنی ، خودش یه قدمه . یعنی هنوز زنده‌ای و داری به این وضعیت واکنش نشون می‌دی . شاید این [ نقشِ سیاهی‌لشکر ] بودن ، یه فرصت باشه برایِ اینکه از بیرون به صحنه‌ی زندگیِ خودمون نگاه کنیم و ببینیم چیا رو می‌تونیم عوض کنیم ، یا حداقل چیا رو دیگه لازم نیست با خودمون بکشیم . یادت باشه ، تو تنها نیستی که این حس رو داری . خیلی‌ها تویِ این دنیایِ پرسرعت ، گاهی حس می‌کنن دارن برایِ هیچی ادامه میدن . ولی همین که اینو می‌گی ، یعنی یه بخشی از وجودت هنوز داره دنبالِ یه معنا یا یه راهِ فرار می‌گرده . همین کافیه برایِ شروع . - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌13

- آخ گفتی ! این مقایسه‌یِ لعنتیِ تویِ اینستاگرام، انگار یه باتلاقِ که هرچی بیشتر دست و پا می‌زنی ، بیشتر فرو می‌ری . همه‌ش حسِ [ کم بودن ] و [ عقب موندن ] بهمون دست می‌ده ، در حالی که داریم خودمون رو با یه تصویرِ خیلی ویرایش‌شده و غیرواقعی از زندگیِ بقیه مقایسه می‌کنیم . بستنِ اینستاگرام شاید سخته ، ولی قطعاً یه راه‌حله . شاید اولش سخت باشه ، ولی بعدش می‌بینی که چقدر ذهنت آروم‌تر می‌شه و می‌تونی رویِ چیزایی تمرکز کنی که واقعاً برات مهمن . به جایِ اینکه زندگیِ بقیه رو تماشا کنی ، می‌تونی بری سراغِ زندگیِ خودت ! راستی ، شده تا حالا سعی کنی یه مدتِ کوتاه [ مثلاً یه هفته ] اپلیکیشن‌هایِ اعتیادآور رو از گوشیت پاک کنی ؟ یا حتی نوتیفیکیشن‌هاشون رو خاموش کنی ؟ شاید یه نفسِ عمیقِ اجباری برایِ ذهنت باشه . مهم اینه که بدونی این حسِ کلافگی و مقایسه ، مختصِ تو نیست . خیلی‌ها درگیرشن . ولی همین که داری سعی می‌کنی یه تغییری بدی ، یعنی خیلی قوی هستی :))💪 - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌14

- فکر کنم این سنگین‌ترین باری باشه که یه نفر می‌تونه روی دوشش حس کنه . . شرمندگی در برابر پدر و مادر ، چیزی نیست که بشه راحت ازش رد شد . اما گوش کن ؛ این فکر که جبران نمی‌شه خودش بزرگ‌ترین سدِ راهه . چرا فکر می‌کنی اونا دنبالِ «جبران» به اون معنایی هستن که تو توی ذهنته ؟ بیشتر وقت‌ها پدر و مادرها اصلاً دنبال یه کارِ عجیب و غریب ، موفقیتِ خاص یا جبرانِ مادی نیستن . اونا فقط می‌خوان ببینن که تو حالت خوبه ، که داری زندگی می‌کنی ، که خوشحالی. جبران ، یه معامله نیست که ترازوش رو دقیق بگیری دستت . جبرانِ واقعی ، همینِ که الان می‌فهمی و این حسِ شرم رو داری ؛ یعنی هنوز قلبت بیداره ، یعنی هنوز اونا برات مهم‌ان . به‌جای اینکه دنبالِ یه راهِ بزرگ برای جبرانِ گذشته باشی (که شاید اصلاً وجود نداشته باشه) ، از امروز فقط سعی کن «حضور» داشته باشی . یه چای ریختنِ ساده ، یه بوسیدنِ دست ، یه تماس ، یا حتی فقط شنیدنِ حرفاشون . . همین چیزایِ کوچیک و ساده ، خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر کنی ، التیام‌بخشه . تو هنوز فرصت داری خودت رو تویِ قفسِ گذشته زندانی نکن . اونا بیشتر از هر چیزی ، «خودِ تو» رو می‌خوان ، نه یه نسخه‌یِ بی‌نقص از تو که بخواد اشتباهاتش رو پاک کنه . .🤍 - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌15

- قربونت برم من ! ممنونم از این پیامِ پر از محبتت .🦋✨ اینکه دوباره حس کردی یه جایی برایِ حرف زدن هست ، از همه‌ی دنیا برام باارزش‌تره . آره ، یه مدتی لازم بود که نفسِ تازه کنم و دوباره انرژی بگیرم . ولی حالا که برگشتم، دیگه نمی‌خوام بذارم دوباره فاصله‌ای بیفته ،این خونه ، خونه‌یِ همه‌ی ماست . ممنونم که منتظر موندی و دوباره اومدی اینجا ، چطوری ؟ چه خبر ؟ دوست داری از چه چیزی حرف بزنیم اول ؟ . .🫂 #حرف‌دل‌شماره‌16

- تحمل کردن . . کلمه‌یِ قشنگ و دردناکیه . انگار داریم یه بارِ سنگین رو رویِ دوشمون می‌کشیم و فقط دعا می‌کنیم که یه روزی تموم بشه . این حسِ نه گریه ، نه خنده ، یه جورِ بی‌حسیِ عمیقه که معمولاً وقتی آدم انقدر فشار رو تحمل کرده، بهش دچار می‌شه . انگار همه‌ی انرژیِ عاطفیِ آدم تخلیه شده . ولی همین که تونستی اینو بنویسی ، یعنی یه بخشی از وجودت هنوز داره فریاد می‌زنه که نمی‌خوام این‌طوری باشم . این یه نورِ کوچیکه تویِ تاریکی . اگه خواستی بیشتر توضیح بدی که چی اینقدر سنگینه ، یا اگه فقط خواستی این حس رو بیرون بریزی ، من اینجا کنارتم :))🫂 - اگرم کمکی از دستم بر میاد ، در خدمتم :)🌝✨ #حرف‌دل‌شماره‌17