انسان مجموعه ای از حرف های ناگفته،
زخم‌هایِ عفونت کرده، استخوان های ِ شکسته، و دردهاییست که اشك شدند و باریدند.
عزالدین می‌گفت: گاهی انگار تویِ دلم کمانچه می‌زنند، ویولن سل. می‌گفت من موسیقی بَلد نیستم، اما
قشنگ می‌زنند، تلخ می‌زنند. هَمان..!
- حسین دریابندی از قول ِ عزالدین ماه‌رویان