سادگی.

می‌گفت: دانشکده ادبیات ِ دانشگاه ِ تهران بود. بهار بود و پنجره باز. استاد شفیعی کدکنی رو به ما دانشجوها: خاك بر سر ِ دانشجویی که عاشق نشود. ‌

تا اگر اندوه ِ زمین روی ِ شانه‌هایم افتاد ‌به‌سمت تو کج شوم. »

- گفت: از دور كه به خودت نگاه میکن‌ی چ میبینی؟! - گفتم: کسی كه از بی‌چارگ‌ی صبور شد.. و از دوام آوردن قوی‌‌..

گمراه نشود آنکه تپش‌های ِ دلش، حُب علی ست.

زینت اذان شدنتون مبارك امیرالمونین.

عشق ِ تو، منو به معشوق ِ زیبایی تبدیل کرد.

مهم نیست که یك نفر چقدر قوی باشد، ‌او همچنان محتاج ِ آغوش کسی است که او را دوست دارد.

مکثی کرد و نوشت؛ ممنون که در دلم ریشه دواندی.. در جواب برایش نوشتم خاکت خوب بود؛ من گیاه‌ی نیمه‌جان بودم، خسته از زیستن و از ماندن؛ هوای تو سبزم کرد.. ؛) -شَـبدَر °

واضح است که دوستت دارم وگرنه در این سرزمین مغموم و خسته چگونه می‌توانستم دوام بیاورم؟

«احمد عزیز، امروز دلم پر از شور است و بغض‌هایی که نمی‌توانم پنهان کنم. تو مثل نسیم بهاری می‌وزی و قلبم را تازه می‌کنی. نمی‌دانم فردا چه پیش خواهد آمد، ولی می‌دانم که همین لحظه‌ها با تو بودن، بهشت است. با تو، هر روز برایم یک شروع تازه است.» - عاشقانه فروغ فرخزاد ؛ سال ۱۳۳۸

کنار ِ تو بودن عطر شکوفه‌های ِ گیلاس را دارد.»